bloeiendonkruid

Ben Doedens is een erkend verzamelaar van beelden en verhalen over het Oost-Groningen van vroeger, vooral van Midwolda, Nieuwolda en Scheemda. Hij is ook mijn oud-klasgenoot Beno van de OLS in Midwolda, toen nog aan de Hoofdweg gelegen, niet ver van de klokkengieterij Concordia. Beno stuurde me een mail (doet ie wel vaker), deze keer over een bericht in de Oost-Groninger editie van het Dagblad van het Noorden.
Het betreft de onthulling van het herdenkingsmonument voor klokkengieterij Concordia. Op de foto beide zoons van klokkengieter Koek, die het bedrijf in de jaren vijftig overnam van Van Bergen. Zoon Ties werd bekend als burgemeester, jongere zoon Rudy is een leeftijdsgenoot van ons en zat enkele jaren bij ons in de klas op de lagere school en op de ULO in Scheemda. In jaren niet gezien, onthullende foto…. Rudy lijkt nu meer op zijn oudere broer dan op de Rudy die wij van vroeger kennen. (Ooit fietsten we van de ULO naar huis, over d’Oosterd in Scheemda. Kreeg Rudy door een onhandige manoeuvre zijn arm in het voorwiel. Binnen de kortste keren zwol de arm op, een fikse bloeduitstorting, meteen naar de dokter, indrukwekkend.) Ties was toen nog thuis, studerend waarschijnlijk. En een fanatieke verzamelaar van postzegels. Van mijn oudste broer kreeg ik wel eens zegels uit Afrika, waarmee ik niet veel deed (mijn andere broer was verzamelaar, ik niet, tenminste niet van posztegels). Nou, ik zou maar een keer langskomen, in het grote huis bij de klokkengieterij. Ties "ontving" mij, taxeerde de zegels, maar werd wat narrig toen hij zag dat er toch niet veel bijzonders bij was. Ik was gauw weer vertrokken. Ook indrukwekkend….

collectie Ben Doedens

Veel meer indruk maakte natuurlijk het gieten van klokken, wat niet dagelijks, maar wel regelmatig gebeurde. Een van de buren op de Woningbaauwloane, Spakman, werkte toen ook bij Van Bergen, later Koek. Op gepaste afstand keken we met grote ogen naar wat zich afspeelde in het binnenste van de klokkengieterij. Ik begreep er niet veel van, maar een begrip werd het wel.
En nu dus de onthulling van een gedenkplaat, Midwolda komt tot grootse dingen… Is, zo lijkt het, geheel "Boven Wotter"…. Tegenover de fraaie boerderij van Hermans Dijkstra met zijn slingertuin nu dus een herinnering aan de klokkengieterij. Het is niet alleen maar "Blauwestad" wat daar de klok slaat…

Het is komkommertijd, zeker ook in de kranten. Soms kom je iets tegen waarvan je zegt: "Nou, dat dié komkommer niet voortijdig uit de bak is gehaald…." In het Dagblad van het Noorden van 8 juli bijvoorbeeld: zomerding, met Maartje van de Kamp. Een zwartwit foto, trotse Maartje toont haar nieuwe tas: `Mooie kleur hè….` MOOIE KLEUR??????????????

FRYTUM??? Een "vlek" tussen Noordhorn en Oldehove, maar wel een historische met twee wierden en daarop indrukwekkende boerderijen.

Gevonden bij Wikipedia:

Frytum is een wierde in de gemeente Zuidhorn in de provincie Groningen (Nederland). De wierde, die nog helemaal gaaf is, ligt aan de rand van het voormalige eiland Humsterland, ongeveer halverwege de dorpen Oldehove en Noordhorn.

Bij de wierde heeft vroeger een borg gestaan, het Fritemahuis. De eerste vermelding van deze borg, toen waarschijnlijk nog een steenhuis, dateert uit 1453. De plaats waar de borg heeft gestaan is nog vaag in het landschap te herkennen aan een flauwe laagte in het land.

Als je vanuit Noordhorn fietst (of wandelt), kun je een aantrekkelijke route kiezen via Frytum.
    
De ene boerderij, Frytemaheerd, is nog in bedrijf als veehouderij. Ik weet niet wie de huidige eigenaar is. Jaren geleden was de boerderij in handen van de familie J.F.Schuiringa. De familienaam Schuiringa komt overigens al lange tijd voor in deze streken, minstens enkele eeuwen. De stee aan de andere kant van de weg is tegenwoordig eigendom van een goed boerende stedebouwkundige, die verbouwt en een ‘appelhof’ heeft aangelegd. Van welke kant je het ook bekijkt (in dit geval vanaf zuidwest): indrukwekkend!

foto: xa9janblaauw, april 2008

Groningen Stad – ooit uitgeroepen tot beste binnenstad, al weet ik niet hoe lang die erkenning geldt. In ieder geval zo lang je zelf die mening bent toegedaan. Een boeiend kijkje in de Folkingestraat, vijf jaar geleden. Een magische plaat van een etalage, met alternatieve teksten ("Voer eendjes, geen oorlog…"), maar ook opschriften in spiegelbeeld. Weerspiegeling van iets dat er tegenover staat, aan de andere kant van de straat? "Koop ook in de tuin", er is meer dan (in) de winkel alleen. Hier raak je niet uitgekeken. Onze wereld een rariteitenkabinet, déze winkel is die wereld in het klein en toch kom je ogen tekort…

foto: xa9janblaauw, maart 2003

Je hebt zomervakantie en je wilt wat. Maar wat? De stemming is landerig, het is zo’n middag waarop je je verveelt, of eigenlijk ook weer niet. Aangenaam zomerweer. Nou ja, te warm om je al te druk te maken en van de familie hoef je het ook even niet te hebben…. Het liefst even in je eentje "aanklooien", aan de rand van het hertenkamp (Noordhorn), nabij de oostgracht. Een gat bij de beschoeiing, grond iets verzakt. Zou daar…. Schepje erbij, je haalt altijd wat uit de modder (al is het niet uit de tijd van de borg Noordwyck). Grond er wat af peuteren, zou het iets van waarde zijn? (foto’s xa9janblaauw, 30 juni 2008)