bloeiendonkruid

Na de immense drukte van de vier wandeldagen in het Rijk van Nijmegen (voor mij "slechts" op TV, in krantenkolommen en in een schatkamer vol herinneringen….), nu de rust en ruimte van een wandeling in het Rijk van Noordhorn. Bij de meeste medelanders minder bekend (gelukkig….), maar toch bezienswaardig tot en met! Zeker als je oog hebt , en óór, voor de kleine dingen, die doén ’t ‘m! Zoals de waterlelies in de sloot langs de Mokkenburgweg, een plaatje!

Het wuivende gras in de spoorberm, de bloeiende wilde planten, zoals de distel, mét bijen!

Eigenlijk kom je ogen tekort. Let je op de ene berm, staan er aan de andere kant in juli 2008 talrijke paddestoelen, de herfst nu al in aantocht? Námen, nee, die heb ik niet paraat, helaas. (Mijn moeder had daarvoor een vaste uitspraak: "Kin nait alles ontholden. Mien kop is gain Enkhoezer almenak….")

Andere route in het dorp? Via de noordkant of de Spanjaardsdijk? Een minitocht langs het hertenkamp? Met de schoonheid van de aanwezige damherten. Kijk, daar komt de hinde van dienst….. "Dreigend gevaar? Ik ben er klaar voor!"

foto’s: xa9janblaauw, 18 juli 2008

Vrijdag 24 juli 1998
"Het zit erop, mijn 12e kruisje is binnen.

Vandaag eerst wat regen op weg naar het station van Wijchen, een goede waarschuwing niet te lichtzinnig met de weergoden om te springen… Alle bekenden zijn er weer, op het station, gelukkig. Jakob is vrij snel na mij bij "De Vereeniging", meteen naar de start en vlot "weggeknipt" (8 voor 5 uur). Niet koud, niet nat, maar toch eerst wat vochtig weer dat na het licht worden overgaat in een strak blauwe lucht. We hebben, na het saaie eerste uur, de koffie dan al genoten in "Harten Twee"en vijf kwartier later in Overasselt, bekende plekken. Dan binnendoor naar Grave, over de befaamde brug die opgeknapt wordt, door het sfeervolle stadje, rusten in het voormalige klooster. Een prettige stop, vele wandelaars willen déze rust blijkbaar niet… Inmiddels begint het linkerbeen wat pijnlijker te worden, lichte scheenbeenproblemen. In Beers is het weer volop "kermis": tomatensoep + een Papendrechtse polonaise + ‘Sex on the Beach’. Verder naar Cuyk, binnendoor tegenwoordig via Vianen, een glas melk onder de bomen. En dan zijn er toch weer die buikkrampen, die darmstoornissen waar ik al eerder bang voor was. Door de geweldige drukte in Cuyk, dan de duikerbrug over en daarna door het ook al immens drukke Mook en Molenhoek naar Malden, waar we even van de weg afgaan naar "Petit Malden", een lunchroom van naam: uitgesteld verjaardagsgebak en heerlijke koffie! (Maar het ging vooral ook om de toiletten….) En dan de intocht, de laatste kilometers, ontieglijk druk en eigenlijk niet echt iets voor mij. Om kwart voor 4 kom ik met Meilo bij de finish, Jakob is in het laatste gedeelte plotseling verdwenen. Snel naar de WC, o jee, nauwelijks mogelijk in die chaos bij ‘De Vereeniging’. Na terugkomst geen Meilo en geen Jakob….. NUmmertje 12 gehaald + "De Gelderlander" en toen maar gauw: wégwezen! Nou ja, gauw…. Het is een belachelijke kluwen mensen, waaraan geen touw is vast te knopen. Waar wil iedereen eigenlijk heen??? Voor de trap over de Annastraat staat alles muurvast. Ik ga toch maar weer óm, dan "snel" naar het Nijmeegse station. Dáár is het gelukkig wel heel gezellig!"

foto’s: boven: doorkomst ’s ochtends in Malden, ontspannen rust
onder: doorkomst eerste dag in Elst, samen met Meilo en Jakob en vele anderen……

Donderdag, de dag van Groesbeek, met de befaamde Zeven Heuvelen. In korte broek naar het station van Wijchen, dat kon dus best deze keer…. Een vlotte start (vanwege de hitteprognose???) Ach, het lopen (met alle beperkingen: het slaaptekort gaat een rol spelen, de spijsvertering is ietwat ontregeld, etc.) deden we in eerste instantie op ons gemak met pauzes nabij Malden aan de kant van de weg, in Mook bij de cafétaria en in Plasmolen, waar we vanwege een bruiloft eigenlijk niet gewenst waren. Volgend jaar maar bij de buren…. Pas op de lus, die niet bijster spectaculair is, maakten we tempo.  Daarna aan de voet van de Sint Jansberg een karnemelkpauze, waarna het op-en-neer-werk kon beginnen. Eerst maar een Arabierenmuts gexefmproviseerd, want die hete zon in je nek kan knap vervelend worden.

Opnieuw veel kijkers langs de kant, veel sfeer, en gelukkig veel water, waardoor er voldoende te drinken was en je je ook heerlijk kon laten natspuiten. Op 5 kilometer voor de finish de laatste controle met direct daarna de laatste pauze bij een relatie van Meilo, die de Friese vlag al had uitgestoken. Daarna de laatste warme kilometers naar de finish. Jakob en Meilo raakte ik kwijt bij de FLAL-groep, waar zij waarschijnlijk zijn blijven hangen. Uiteindelijk moest ik toch naar "De Wedren" (en niet naar de Vereeniging, vanwege de KNBLO-inschrijffout) voor het inleveren van de controlekaart. Daar helaas vergeten het wandelboekje af te laten stempelen. Nu maar op de drukke vrijdagmiddag proberen… Met Arabierenmuts en al de trein in, leuk contact met andere wandelaars. Daarna in Wijchen door de groeiende hitte naar huis, onder de douche…. En dan resteert nog de slotdag!

foto: xa9Broer Adema, 1995

"Het nieuwe reiswekkertje verricht zijn taak uitstekend, om 2.02 uur word ik wakker gepiept. Eerst even in dubio: óf eerst wassen, óf eerst eten…. Ik besluit tot het laatste, maak mijn boterhammen klaar, doe de spulletjes in de rugzak en ga dan wassen en aankleden. Tijdig het huis uit, tijdig bij de trein. Heerlijke wandelnacht. Er zijn minder terugkerende feestvierders dan in 1987. (En dat blijft ook de volgende nachten zo). Burgemeester Bouwers, nu van Aalten, is ook weer van de partij. In Dukenburg stappen tot mijn verrassing Cor Keuning en Derk Ferwerda de coupé binnen, nog meer gezelligheid dus. Ook dat herhaalt zich nog drie keer. Het wandelen ervaar ik deze eerste dag als tamelijk saai, net alsof het peloton urenlang moeite heeft wakker te worden. Grijs weer wat de bekoring van de Betuwe ook niet vergroot. In de loop van de dag zorgen de zingende 40-km-groepen voor meer sfeer. Dan ook komen er meer opmerkingen en commentaren van anderen tussendoor. De eerste bekende blijkt Martin Bernhard te zijn, van Gemeentewerken Zuidhorn. We lopen een flink aantal kilometers samen, tot in Elst, waar hij oude bekenden treft uit vorige werkgemeentes. Jakob en Guus snellen voorbij, als ik buiten op een terras mijn boterhammen verorber. De laatste 20 kilometer, grotendeels vernieuwde route, loop ik samen met hen. Meteen meer sfeer, meer gelachen, en zo hoort het ook. Tegen kwart voor een binnen, samen met vele anderen, de hele meute loopt zo te zien goed. Het is ook ideaal wandelweer. Nog even bij de uitgang iets gedronken, maar stáán bevalt me matig en ik besluit naar Wijchen te gaan. Daar even met Oskar en Henny Pen de eerste wandeldag "geëvalueerd", zelfs nog even gevoetbald, balletje hoog houden. (Toch wel verschil met het voorgaande jaar…)"