bloeiendonkruid

Een beetje mist, wat lichte vorst…
Meer is er niet nodig. Toverkunst
op natuurbasis, uiterst subtiel.
De witte rijp geeft de blaadjes
een wonderschone rand, takjes
verzilveren. Het winterlicht zelf
zet grote ogen op, bewonderend.

foto’s+tekst; xa9janblaauw, december 2007

December kent gloedvolle momenten
het warme eindejaarslicht strijkt over
de ploegvoren langs de door bomen
omzoomde ree zet de boerenplaats

in koperkleurige lichtflarden imposant
afleidend van knellende onzekerheid

xa9foto+tekst: janblaauw, december2007
afbeelding boerderij fam.N.Vermuë Noordhorn

van onze correspondent in Zuid-Afrika: Heilina Bruinsma

Heilina schrijft:
"Natuurlijk is het geen Kerstkaart, maar 2 jaar geleden wel rond die tijd genomen door onze dochter. Dit zijn leden van de Himba stam in Namibië, mijn favoriete vakantieland.
De foto is voor jou, zodat je begrijpt welke mooie dingen we hier mogen zien, voelen, ruiken, meemaken en waar we soms even deel van mogen uitmaken. Een gemeenschap waarin iedereen elkaar nog groet, zoals vroeger bij ons in het dorp. Als je iemand in het dorp passeert en aankijkt, dan GROET JE. Simpel als dat. Heerlijk kan ik je vertellen. En Namibië vind ik als vakantieland helemaal geweldig. Daar is NIETS en dus ALLES wat een mens kan wensen, zoeken en hopen. Slechts natuur, stilte, mensen, beesten en vooral stil begrip. Zoals bij deze mensen, daar heb je niet echt taal nodig, daar kun je bij elkaar staan, zitten, lachen, met gebaren en wat woorden communiceren en gelukkig zijn. Vol begrip, omdat je samen mens bent en dicht bij de basis zit."

foto: xa9Elsebi Bruinsma, 2005

Een mooi begrip: de vallende avond…
Zo te zien gaat dat vallen met pijn
gepaard, roodomrande duisternis.

 
Wonderlijk, de zon die ondergaat,
of beter, de aarde die zich afwendt
van de zonzij, elk etmaal weer.

foto: xa9janblaauw, december 2007

Táfeltennissen, nee, niks pingpongen. Die term is denigrerend. Tafeltennissen is een echte sport, een geweldige sport, zeker met vroegere virtuozen als de gebroeders Vlieg, Bettine Vriesenkoop, Frans Schoofs, of, nog eerder, Cor du Buy. In de jeugdherberg "Esbxf6rg" in Scheemda maakte ik kennis met deze sportieve bezigheid, proefde bij het Scheemder "Reflex" en af en toe hunker ik nog naar een echt partijtje. In 1974 hebben we met een groepje enthousiastelingen, vooral afkomstig uit de gelederen van de voetbalclub Zuidhorn, een kersverse tafeltennisclub opgericht: "Hoos 74". Aanvankelijk zou de naam "Tornado 74" luiden, maar toen bleek dat in Ten Boer al een club bestond met die stormnaam, werd er gekozen voor het kort maar krachtige: HOOS 74. Initiators waren vooral Pabe Valkenborg, Sander Zijlstra, Sjoerd de Jong en Jan de Vries (ik maakte het vijftal vol). In de beginperiode speelden we noodgedwongen in de hal en de handenarbeidruimte van de OLS in Noordhorn. Niet ideaal, maar met veel geestdrift overwonnen we menig probleem. De sfeer was uitstekend, het aantal leden groeide. Toen de gymclub "De Vogels" in Zuidhorn ophield te bestaan, mochten we gebruik maken van de gymzaal aan de Westergast, een fikse stap voorwaarts. Vanaf dat moment kwamen er ook meer direct in tafeltennis gexefnteresseerden, niet alleen voetballers. Een enorme tegenslag was het tragische verongelukken van secretaris Sjoerd de Jong op de Friesestraatweg bij Aduard. De club richtte zich weer op en ging ook competitie spelen. Er werd zelfs een sponsor gevonden die de shirts bekostigde. Al heel wat voor die tijd…. Zelf deed ik toen een stap terug, de toenemende drukte in de school aan de Oosterweg dwong me daartoe (vond ik). De club kende meer afvallers, ook door verhuizingen, maar gelukkig kwam er nieuwe aanwas. Helaas bleek de club geen lang leven beschoren en volgde er opheffing. (Wanneer?????)
OPROEP: Heeft iemand gegevens over deze sportclub? Zijn er spullen bewaard gebleven? Verslagen, foto’s, e.d.? Wie heeft er aanvullende informatie?

Eerste drietal "Hoos 74" Zuidhorn: Johan Teuben, Jan Kees Dijkstra en Pabe Valkenborg (helaas al overleden), kampioen 5D NTTB Groningen, 1e competitie 1976/1977.
Foto: xa9janblaauw, 1977

Hoe kan een mán, daarover geen twijfel,
op zo’n grote geschoeide voet leven?
Poes Minoes kijkt langs corduroylijnen

omhoog: wereldwonder of toch meer
een gepersonifieerde zinsbegoocheling?

foto+tekst: xa9janblaauw, november2007

foto uit collectie familie Blaauw

Prachtig tijdsbeeld, vijftiger jaren vorige eeuw. Moe Blaauw maakt de was droger door middel van de wringer, een nieuw hulpmiddel dat het werk gemakkelijker en gezonder maakt. Deze foto werd genomen in Midwolda achter het huis aan de Niesoordlaan, nummer 59, waar we woonden van 1953 tot 1967. Als kind vond ik de wringer op de houten bok een prachtuitvinding. Graag hielp ik mijn moeder, tenminste als ik mocht draaien. (MichieldeRuytersyndroom?) Eerst al het klaarzetten, de bok uitklappen en vastzetten met de haakjes. Dan de wringer op de juiste stand en hopen dat er niet te veel overalls of "stuutsiekorenboksems" bij de was zaten…. Later, als we terugkwamen van het zwembad in Scheemda, zelf de zwembroek en handdoek een waterbeurt geven en dan door de wringer. Al gauw verloor dit apparaat zijn faam, de centrifuge deed zijn intrede, in sommige gezinnen gevolgd door de wasdroger, voorzien van energielabels. De wasteilen of "wasketobben" belandden als bloembakken in de tuin of als overtolligheid op rommelmarkten of in kringloopwinkels. Wringers worden nu nog wel gebruikt in het onderwijs bij creatieve vakken. Tijden veranderen.

  De handelsvereniging Fortuna uit Noordhorn bestaat uit actieve (be)denkers en doeners die decemberdrukte niet aan Noordhorn voorbij willen laten gaan. En verkeer dat dan toch aan Noordhorn voorbij gaat? Het krijgt een fleurige kant van Noordhorn te zien met Nono, beer van een opgeblazen sneeuwpop, die waakt over een afgepeigerde Kerstman. Wat er toch met deze Santa Claus is? Eerst dacht ik dat hij door wat voor protesterende vandalen dan ook was onthoofd. Nadere beschouwing leert dat déze noorderling wel erg nadrukkelijk in zijn schulp kruipt, ut hoofd er nauwelijks meer bij heeft… Vergaande bescheidenheid? Schaamte over het schaamteloze gedoe voor wat betreft de plek waar deze Fortuna-uitstalling de aandacht trekt? Wellicht dat elke passant in het voorbijgaan wat opbeurends tegen deze eindejaars-eminentie kan zeggen. Zo te zien kan ie dat zeker wel gebruiken….

foto’s: versiering bij entree Noordhorn – xa9janblaauw, december 2007

‘Silhouet op conifeer’,
soms ben je niet méér.
De handeling wordt weliswaar
vrij nauwkeurig zichtbaar:
persoon die knipt, maar
wie je bént, blijft onbekend.

xa9janblaauw, 2007

Eindelijk, het is er van gekomen, "das Leben der Andern" gezién. Nee, niet in "Images" zoals wekenlang de bedoeling was. Thuis voor de buis, DVD in tapparaat (DVD gekocht bij "Het Kruidvat" wat je al niet koopt bij zo’n drogist…) Een van de mooiste films die ik in jaren heb gezien! Geweldig! Hoe, de clou niet vertellen….? Heb je hem nog steeds niet gezien dan? Nou ja…. Origineel script, prima gespeeld, verrassend gefilmd. Bovendien aannémelijk, "es hxe4tte so geschehen kxf6nnen". Nee, ik verraad het verloop niet, maak je maar niet bezorgd. Die Wiesler, die vond ik indrukwekkend, "ein guter Mensch". Of ik hem nog eens ga zien? Ja, zeker, ongetwijfeld, reken daar maar op. Misschien wel in "Images", er gaat niets boven de échte bioscoop!

afbeeldingen: brochure bij DVD Home Screen