Oranje…. Nee, ik vind het geen mooie kleur Of is dit vloeken in de kerk? Ik hou ook niet van oranje Tom Poucen en nog minder van oranje Oranjekoeken. Het onvermijdelijke oranje in het huidige straatbeeld doet zeer aan mijn ogen. De hesjes van verkeersregelaars bij wielerkoersen hadden van mij wel zuurstokrose of kanariegeel mogen zijn, lixc3xa9ver zelfs.
Of ik van voetbal hou? Ja, nog steeds, al kijk ik zelden naar TV-wedstrijden of samenvattingen, ik ben verzadigd. De overdaad is bij mij schadelijk gebleken, de reclame in toenemende mate storend, de vercommercialisering fnuikend.
Bovendien, al die plaasderij (op de radio, op de TV, in de kranten, ook in nixc3xa9t-sportrubrieken), het heeft iets ziekelijks gekregen. Ik hoef mijn portie niet meer, ik heb voldoende andere klachten.
Je kunt geen auto meer voorbij komen, of er wappert wel een oranje vlaggetje; geen supermarkt gevrijwaard van het oranjevirus; geen dashboard zonder allerlei oranjevaria…..
Kijk, dat kinderen enthousiast raken en zelf ook vaker een balletje trappen of trucjes uitproberen, prachtig! Maar die idioot dure "officixc3xable" shirts en andere gelduitdezakklopperij? Gooi maar in mijn pet! (Nou, zo’n petje, pardon, zo’n "cap" bijvoorbeeld….)
Ik hoop van harte dat Oranje goed presteert, maar vooral verrukkelijk speelt. Voetbal is heerlijk onvoorspelbaar (als Duitsland niet meedoet), zo moet het maar blijven. En al die betweterij, die handleidingen tot succes, die EK-magazines, die dekselse Derksencommentaren, die volstrekt overbodige woordjes van Radio-Noord-verslaggevers ter plaatse (Woar binnen we mit bezeg?????)…. Laat Okki Smit d’r maar soep van koken op de kookcursus van "De Standplaats", Oranjesoep met oranje balletjes, oranje vermicelli, oranje prei en selderij en laat alle verantwoordelijken voor deze ongebreidelde Oranjevirusvoortgang zich te goed doen aan dit wanproduct!
Nuchtere noorderlingen, hol kop derbie!
foto’s: xc2xa9janblaauw, juni 2008

Het parcours voert dan ook enkele malen door Noordhorn, langs het kanaal en over de Lageweg langs de boerderij. Niet minder dan 150 kleurrijk geklede dames op puike racefietsen maakten er een boeiend schouwspel van, waarin de dadendrang van de een toch duidelijk meer waard bleek dan die van tientallen anderen.
Voorafgegaan door indrukwekkende motormuizen, begeleid door ploegleidersauto’s en achterna gezeten door volgwagens kwam tegen drieën ’s middags deze fleurige karavaan wederom door ons dorp. De verkeersregelaars staken hun vlag in de juiste richting, opvallend in hun oranje hesjes. En warm dat het was, je weet niet wat je als toeschouwer allemaal hebt te verduren… (En die "cyclistes féminines"? Tja, dat’s pas echte sport! Niks geen gebeuzel over het zwakke geslacht…) Routinier Vera Koedoder (afkomstig uit de Noord-Hollandse polder en bijzonder wind- en warmtebestendig) bleek in de vorm van haar leven en snelde als eerste over de finish, Adri Visser en andere wielergenoten het nakijken gevend. Vera zal de komende tijd nog meer van zich laten horen. Ben benieuwd of ze ook van de partij is in de vrouwenkoers over twee weken: de Ronde van Noordhorn! (Twee jaar geleden was ze hier wel en wist toen ook het tempo flink hoog te houden). Chapeau voor de organisatie (NWVG) en blij toe dat er, voorzover ik weet, geen sprake is geweest van een desastreuze valpartij zoals vorig jaar vlak voor de finish. Ja, met clichés kun je een heel eind komen: Er kan er maar eentje de beste zijn! 

Het parcours voert dan ook enkele malen door Noordhorn, langs het kanaal en over de Lageweg langs de boerderij. Niet minder dan 150 kleurrijk geklede dames op puike racefietsen maakten er een boeiend schouwspel van, waarin de dadendrang van de een toch duidelijk meer waard bleek dan die van tientallen anderen.
Voorafgegaan door indrukwekkende motormuizen, begeleid door ploegleidersauto’s en achterna gezeten door volgwagens kwam tegen driexc3xabn ’s middags deze fleurige karavaan wederom door ons dorp. De verkeersregelaars staken hun vlag in de juiste richting, opvallend in hun oranje hesjes. En warm dat het was, je weet niet wat je als toeschouwer allemaal hebt te verduren… (En die "cyclistes fxc3xa9minines"? Tja, dat’s pas echte sport! Niks geen gebeuzel over het zwakke geslacht…) Routinier Vera Koedoder (afkomstig uit de Noord-Hollandse polder en bijzonder wind- en warmtebestendig) bleek in de vorm van haar leven en snelde als eerste over de finish, Adri Visser en andere wielergenoten het nakijken gevend. Vera zal de komende tijd nog meer van zich laten horen. Ben benieuwd of ze ook van de partij is in de vrouwenkoers over twee weken: de Ronde van Noordhorn! (Twee jaar geleden was ze hier wel en wist toen ook het tempo flink hoog te houden). Chapeau voor de organisatie (NWVG) en blij toe dat er, voorzover ik weet, geen sprake is geweest van een desastreuze valpartij zoals vorig jaar vlak voor de finish. Ja, met clichxc3xa9s kun je een heel eind komen: Er kan er maar eentje de beste zijn! 









