bloeiendonkruid

Afgelopen zondag werd de voetbalwedstrijd Willem II – FC Groningen gespeeld onder barre omstandigheden. Sneeuw, sneeuw, gure wind, sneeuw….. Af en toe de wedstrijd stilgelegd om de lijnen zichtbaar te maken. Sportief gezien is zo’n evenement onder deze omstandigheden een lachertje, maar ja, de COMMERCIE….

Verbazingwekkend dat er vanuit het hoge Noorden een trein vol FC-fans richting Tilburg toerde en vanaf Zwolle zelfs een voorkeursbehandeling kreeg. Dan blijken er in de vroegere wolstad verontrustende berichten bij de politie te zijn binnengekomen over een ‘horde losgeslagen zogenaamde voetbalfans" per trein op weg naar het zo vredige Brabantse land. (Och, het was in dat hoge noorden eerlijk gezegd veel beter weer dan daar in dat onrustige zuiden). Een gealarmeerde burgemeester Ruud Vreeman zag ineens allerlei spoken opdoemen en gelastte drastische maatregelen. Geen toegang voor die barbaren uit de Martinistad, terugsturen die ‘handel’. Daarmee werden in ieder geval tientallen goedwillende Groningenfans ernstig gedupeerd en niet langer menswaardig behandeld. Als dan bij terugkomst in Groningen blijkt dat daar op het station (op wiens instigatie eigenlijk?) een uitzonderingstoestand is geschapen, waarvan ook argeloze, toevallige reizigers de nadelen ondervonden, vraag je je helemaal af wie de Grote Opklopper van dit Rebelse Gebeuren is geweest….
Voor de liefhebbers is het dan ook interessant de diverse verslaggevingen te vergelijken. Op zondag zijn de redacties schaars bezet en dat merk je. RTV Noord deed urenlang niets anders dan braaf het officiële communiqué uit te zenden, zelfs ’s maandags nog. Het Dagblad van het Noorden ving vertraagd toch wat anti-geluiden op uit het Groningen-kamp en langzamerhand kwam er meer evenwicht in de berichten. Jammer dat er niet meteen serieuzer met dit onderwerp is omgegaan. Als er echt iets onacceptabels gebeurt in de top van het voetbal, ben ik de laatste die zal zeggen dat er geen adequate maatregelen mogen worden genomen. Nu de situatie (in mijn ogen) volkomen verkeerd is ingeschat en er onrechtvaardig is opgetreden tegen voetbalfans die deze naam wél verdienen, dienen de autoriteiten zich eens goed achter de oren te krabben, willen ze hun geloofwaardigheid niet te grabbel gooien. Of zou het dan toch door die verduvelde sneeuw zijn gekomen?

foto: website FC Groningen

De aankomst van Sint Nicolaas met zijn ploeg donker getinte werknemers is elk jaar een evenement! Op TV natuurlijk, in de grotere steden, maar een week later ook in kleinere gemeenschappen, zoals de onze, NOORDHORN! Met zijn allen gezellig naar de kanaalkant bij transportgrootheid Koopman, waar de loper uitligt en de verkeersregelaars meer doen dan alleen maar opvallen. Deze keer waren de weergoden niet bepaald op de hand van de gastheilige. Kou, stormachtige wind, gure regen- en hagelbuien, nee, erg feestvreugdevergrotend werkten ze niet… Toch kwam er een flinke schare klein+groot opdagen. En maar uitkijken naar dé boot. "Ja, dáár komt ie!!!"

Een ronkende motorboot komt van de niet-Spanje-zijde, hoe misleidend… Het dek gaat op en neer door het dozijn dienstwillige dienaren, het paard staat te lachen (maar niet op de boot..) en HH (= Herman Helmus) ziet dat het goed komt.

Dat ziet ook autoriteit in functie, wethouder Koos Wiersma. Beminnelijk als altijd, ook onder deze kille omstandigheden, reikt hij die andere gelegenheidsgezagdrager de hand en spreekt vriendelijke woorden. De Sint laat deze over zijn kant gaan, bemijterd en bemanteld, de staf stevig vasthoudend. (Veel meer houvast heeft zo’n heilige hier te lande ook niet…)

Na de kortstondige plichtplegingen komt er beweging in de schare aanwezigen door de move van Sint in de richting van de koets van stalhouderij Kuipers (of bestaat die niet meer? Je gaat aan vele zaken twijfelen, behalve aan het bestaan van Sint…). De Goedheiligman drukt in het voorbijgaan heel wat handen, komt ie zelf ook weer wat op een verantwoorde temperatuur.

De rijtoer is van start gegaan en voert via de Industrieweg naar het dorp Noordhorn, langs de benzinepomp van Tinq, waar de prijs van de benzine per dag lager wordt. (Wie riep daar: ‘Leve de crisis…???’)

Een prachtig gezicht, de Sint met één uitverkoren Piet in de koets, twee zo langzamerhand snipverkouden koetsiers op de bok en een span schitterende paarden, het trekwerk voor hun rekening nemend. Die witte sokken vind ik ook altijd zo mooi, en die oogkleppen. Bij paarden zié je die tenminste…

Eigenlijk is lopen veel gezonder, vooral wanneer november zich de allure van een wintermaand aanmeet. Deze Zwarte Piet heeft zich ontfermd over een jonge fan. (Of is het andersom? Vond de kleuter het zielig dat Pieterman niet in de koets mocht?).
Hoe het ook zij, Sint lééft! Dat bleek zonneklaar op zaterdag 22 november in Noordhorn!

xa9foto’s: janblaauw, 22 11 2008
 

Aandacht voor een waardevolle tentoonstelling in het Scheepvaartmuseum aan de Brugstraat in de Stad der Steden, GRONINGEN! Schilders van de bekende kunstbent ‘De Ploeg’ gekoppeld aan de Wadden, die combinatie is een topper! Nog te beleven tot en met 18 januari 2009. Meer informatie op www.noordelijkscheepvaartmuseum.nl

Anneke Kamstra en Koos Mebius organiseren toch nog een Wintersalon 2008 in het bekende pand bij de NH-kerk, in het centrum van Noordhorn. Voor de oude hoofdenwoning met bijbehorende ruimtes is nog geen koper gevonden en dan is het aangenaam dat er alsnog een verkoopexpositie kan worden georganiseerd. De meer dan 50 deelnemende kunstenaars zullen dit ongetwijfeld beamen. Bekende namen als Jentsje Popma, Douwe Elias en Karel Buskes zijn met werk vertegenwoordigd. Deze Wintersalon 2008 is 15 november, vandaag dus, geopend en duurt tot en met 21 december! Openingstijden: donderdag t/m zondag van 12.00 – 18.00 uur.

Vandaag, 13 november, de verjaardag van mijn vader… Ook al overleed hij in 1977, toch blijft die datum haken in je geheugen. Mijn vader werd geboren in 1904, in Midwolda, aan de Oostwoldkant. Hij was de oudste van vijf kinderen. drie jongens, twee meisjes, om en om. (In het ouderlijk huis aan de Hoofdweg was later de groente- en fruithandel van mijn oom Ties gevestigd). Toen mijn vader nog geen tiener was, stierf zijn vader, een veertiger. Dat heeft zijn verdere leven duidelijk bexefnvloed. Er moest brood op de plank komen, de oudste van de kinderen kreeg daardoor wel een erg grote verantwoordelijkheid. In 1928 trouwde mijn vader, Jan Blaauw, met Boelwijna de Groot, uit Drieborg. De breuk met de NH-kerk had toen al plaatsgevonden  (en dat gold ook voor de oudste zus Fenje, later gehuwd met Freerk Dammer). De drie andere kinderen bleven de Hervormde Kerk trouw. Die ‘kerkelijke kwestie’ heeft de familieverhoudingen niet onberoerd gelaten.
Mijn vader is het grootste deel van zijn werkzaam leven arbeider geweest op de strokartonfabriek "De Toekomst" bij Scheemdermeer. Hij was hollander-mulder, werkte in ‘schiften’: van 6 tot 2 uur ’s middags, van 2 uur tot 10 uur ’s avonds, van 10 uur tot 6 uur ’s morgens… Korte tijd was hij arbeider bij de dorsmachine, ook heeft hij geweten wat verplicht werken bij Jipsingboertange inhield. (Hij kon heel goed duidelijk maken wat een ‘stokloper’ was….) In de jaren zestig kwam er een eind aan de verbintenis bij De Toekomst, vanwege gezondheidsredenen was hij al enige tijd niet aan het werk. (Operatie aan de bloedvaten in de bovenbenen). In die periode sloot de kartonfabriek de poorten voorgoed, de boeren trokken de stekker eruit. Voor hen bood vernieuwing te weinig perspectief.
Na herstel werd besloten te verhuizen naar Hoogeveen, de woonplaats van mijn oudste broer Henk. De gezondheidssituatie zou ook problematisch blijven. Toch waren die laatste tien jaar niet de ongelukkigste van zijn leven. Uiteindelijk verzaakte zijn hart, het lichaam bleek ‘versleten’… Hij overleed in het Bethesda-ziekenhuis. In september 1977 namen we afscheid van hem, in het crematorium te Groningen. Niet echt oud, 72 jaar. Hij zou nu 104 zijn geworden, als….

Karakterisieke pose. Mijn vader was geen (boeken)lezer, maar de krant spelde hij zo’n beetje. Eerst altijd "Het Vrije Volk", later de "Winschoter Courant". Van het "Nieuwsblad van het Noorden" moest ie niets hebben….

Tuinen en tuintjes (hier in de nieuwbouw van Hoogeveen) zijn altijd belangrijk geweest voor mijn vader. Jarenlang huurde hij een forse akker van boer Rigte Brouwer in Midwolda. Daar werden vooral aardappelen en bonen verbouwd. Aanvankelijk moest de tuin altijd wat opbrengen, ook aan de Niesoordlaan in Midwolda en aan de Draco in Hoogeveen. Alleen de voortuintjes mochten dan wel wat fleuriger worden, met vooral rozen, de lievelingsbloem van mijn vader. Daarvoor had hij een eindeloos geduld, ook toen zijn gezondheid was verslechterd.