bloeiendonkruid

(..)
Een deur piept open, sloffende voetstappen. Charlotte spookte weer rond. Een harde bonk, glasgerinkel, valt er iets op straat? Ik sta op. Ze staat voor de open kamerdeur. Ze heeft alleen haar onderbroek en bustehouder aan. Ze tilt het tv-toestel op en gooit het uit het raam. Er volgt een klap als van een ontploffende bom, we zitten hier tweehoog. Ik sta versteld over haar kracht. Ze draait zich om. Eén moment kijkt ze me verwilderd aan. Dan grijpt ze naar de vogelkooi van de oude kaalkoppapegaai.
(..)

Uit: "De hospita’s" – FRANS POINTL – blz.54 – uitg.Nijgh&VanDitmar, 2e druk december 1996

(..) "En televisie, pfff,"zegt ze moedeloos achterover leunend, "televisie is niet meer serieus te nemen. Nou oké, er is misschien wel eens wat goeds, maar dat gaat volkomen verloren in die zee van quizjes, stomme spelletjes en wedstrijdjes. Ritsaert ten Cate (vorig jaar overleden Amsterdamse theatermaker; red.) en ik hebben wel eens gediscussieerd over de vraag wat de wereld in één klap zou kunnen veranderen. Onze conclusie: alle televisies het raam uitkieperen. Dan gebeurt er direct iets groots, gaan de mensen wat ondernemen. Laten we het proberen!"
(..)

Uit: Ola is theatervuur – Interview van Eric Nederkoorn met nieuwe NNT-leider Ola Mafaalani in Het Dagblad van het Noorden pagina 25, vrijdag 16 januari 2009.

Foto: website www.olamafaalani.typepad.com

Poezen, ik had er iets mee en heb dat nog steeds. Thuis hadden we in mijn jeugd altijd een poes met bijbehorende vreugde en verdriet. Toen ging ik rond mijn twintigste het huis uit, trouwde en bleef al die jaren, tot nu toe, verstoken van eigen katten. Oorzaak: allergie van mijn echtgenote voor kattenharen. Jammer, maar het is niet anders. Nog steeds kan ik het goed vinden met verreweg de meeste poezen in de buurt. Behalve als ze al te fanatiek op "mijn vogels" jagen, in onze (achter)tuin. Ik mag graag de mezen, de mussen, de vinken, het roodborstje, de merels, de tortelduiven enz. observeren, en niet alleen ’s winters, in tijden van nood. Poezen die zich vergrijpen aan "onze vogels", raken bij mij in diskrediet… En dat geldt ook voor de katten die onze tuin verkiezen voor het doen van hun behoefte. Steeds maar wroeten in kattenpoep, gadverd…..

Geen verbazing dus over de column van Jan Wieringa van vandaag in Het Dagblad van het Noorden, op de voorpagina: "Verbazing". Citaat:
"Wie zijn hond, cavia, ezel, oeros, kameel, geit, heideschaap, konijn of hangbuikzwijn bij de buurman in de tuin laat schijten, krijgt direct de grootste trammelant, maar waarom katten wèl ongenood andermans grond mogen bevuilen, vrijgelaten door de baas die dat blijkbaar allemaal een rotzorg zal zijn, is mij pas echt een raadsel."

Tja….

xa9foto’s: janblaauw

Uit: "Harmxe0gedon" – Marnix Gijsen – uitg. J.M.Meulenhoff – blz.140:

‘De wereld aanvaarden als een gigantische vuilnisbak kan ik echter niet, want dan moet ik mij afvragen of ik de enige overblijvende ridder zonder vrees of blaam was. Misschien deed mijn buur net hetzelfde, misschien waren er – onwetend van mekaar – miljoenen zuiveren over de wereld verspreid die eens naar mekaar op zoek zouden gaan om de vaalt die over het aanschijn der wereld lag, op te ruimen en van meet af te beginnen. Het is waar, Lenin en zijn gezellen hadden dat ondernomen. Waar was het echter op uitgelopen? Doodgewoon op machtspolitiek en slavernij, een maatschappij onder de knoet van ambtenaren! Ik dacht aan die wonderlijke idealisten die, helemaal in het begin van het bolsjewistisch bewind, tot hun verschrikking en walg ontdekt hadden dat ‘geld’ nog altijd bestond, dat het zelfs in een communistische heilstaat onontbeerlijk was en dat het symbool van Moloch zou blijven voortbestaan. Ze hebben ontroerende bladzijden geschreven maar de roebel is een munt zoals elke andere.’

Henk Scholte (ja, van het Huis van de Groninger Cultuur, maar ook van ‘Txf6rf’) is multifunctioneel bezig, met dank van onze kant. Aandacht voor De Avond van de Vlaamse Intieme liedkunst, te presenteren door Stichting Folk Groningen en De Oosterpoort Groningen, zaterdag 21 maart 2009! Optredens van het Soetkin Collier kwartet  en van Lieven Tavernier en vrienden!! Een dubbele buitenkans! Soetkin Collier, 31 jaar, is zangeres geweest van Laxefs, deed mee in de folkgroep Ambrozijn en eindigde in 2003 met de Belgische groep Urban Trad als tweede tijdens het Eurovisiesongfestival. In 2007 kwam haar eerste soloplaat uit: "Nocturne". Lieven Tavernier is een begrip, zeker door het Gentse stadslied "De fanfare van honger en dorst". Vier CD’s op zijn naam, de laatste ‘Wind & Rook’.
Meer informatie op www.soetkincollier.be  en op www.lieventavernier.be

De avond in de Oosterpoort op zaterdag 21 maart begint om 20.00 uur en wordt gepresenteerd door Henk Scholte (Ja, "Twij deuntjes veur ain cent" doet hij ook, voor Radio Noord, doordeweeks, tussen 18.00 en 19.00 uur!!) Entree x80 16,00 per persoon. (Voorverkoop kassa De Oosterpoort 050-3680368 of www.de-oosterpoort.nl).