bloeiendonkruid

Zand en water….. Niet altijd persé het ideale zand van Noordzeestrand of Nije Hemelriek, maar in combinatie met water is het welhaast ideaal spelmateriaal, voor jong en oud. Niet alleen kinderen kunnen zich hiermee of hierin uitleven, ook volwassenen hebben nauwelijks betere kansen op ontspanning. Zand-en-watertherapie, bestaat die al?
Als kind kliederden we in het openluchtbad van Scheemda heel wat af in het zogenaamde kikkerbad. Voor ons de boeiendste plek van het zwembad, waar kastelen, kanalen, andere waterwerken in enkele handomdraaien werden gerealiseerd. Bovendien zat je na korte tijd onder het zand, een goede reden om even een duik in het kinderbad te nemen, afspoelen en dan het liefst meteen het volgende project uitvoeren….

 
Op bijgaande foto de bouwput die op dit moment aanwezig is langs de Meidoornstraat in Noordhorn. Een klein rupsvoertuig van Balkema-Meijer scharrelt door de grote ruimte en schept hier wat zand weg, gooit het dáár weer neer… Ik kan daar gefascineerd naar kijken en zou het liefst zelf een poos op die manier bezig zijn. In mijn hoofd vormen tollende gedachten therapeutische centra waar volop met zand en water kan worden ‘gespeeld’, zoals in bijgaande bouwput, waar het louter ernst is…. Nu de bouw ook niet helemaal zonder kleerscheuren uit de kredietcrisis tevoorschijn komt, is er wellicht een mogelijkheid ergens van die therapeutische centra te realiseren. (In BlauweStad moet het zéker kunnen…)

foto’s: xa9janblaauw 23 en 24 oktober 2008

Natuurlijk wil ik mij er echt niet mee bemoeien,
maar in ons dorp is iets bijzonders aan de hand!
Er staat een struik waaraan lege blikjes groeien,
opmerkelijk toch, hoort eigenlijk in de krant!

Aan verfoeien heb ik godsgruwelijk het land!
Degene die de struik met enige regelmaat
van blikvoer voorziet, wéét dat het kant
noch wal raakt, in die Noordhorner straat!

xa9janblaauw, 20 10 2008

Bijgaand een foto van een jeugdelftal van de voetbalvereniging Zuidhorn uit de jaren vijftig. Meer dan een halve eeuw geleden dus. De voetballers die poseerden, zullen er nu wat ouder uitzien…. Als ze nog leven…

Wie zijn deze spelers? Op de voorste rij, gehurkt, herken ik in ieder geval Bert Postema en links van hem Luit van der Velde? Maar wie zijn die anderen?

Toén wist ik bepaald nog niet dat ik ooit in het Westerkwartier verzeild zou raken en actief zou worden binnen de voetballerij, ook binnen de v.v. Zuidhorn. Niet eens zo zeer als voetballer, al heb ik toch nog wat jaartjes kunnen meehobbelen op het veld en in de zaal. Mijn inbreng als jeugdcommissielid was wat groter, ook als medevuller van het clubblad. En het schoolvoetbal niet te vergeten, als opvolger van meester Ale Dijk. In die jaren vanaf 1970 bloeide het Pinksterschoolvoetbal op de dinsdag na Pinksteren. Daar het binnen de KNVB prestatiever werd en meer gericht op vervolgtoernooien voor provinciale en landskampioenschappen, kwamen er toernooien bij, eerder in het seizoen. Ook het meisjesschoolvoetbal kwam tot leven via de MEVO-toernooien. Uiteindelijk werd het allemaal te omvangrijk voor één plaats en één persoon, waarna de splitsing volgde. De basisschoolteams bleven actief in Zuidhorn, het voortgezet onderwijs ging naar Grijpskerk met de heer Sportel als organisator. Later verhuisde het toernooi voor basisscholen naar Marum. Het traditionele Pinkstertoernooi was toen al geschiedenis geworden. Steeds meer scholen kregen roosterproblemen, de dinsdag na Pinksteren was geen vrije dag meer. Zelf heb ik het schoolvoetbal ruim 15 jaar georganiseerd, met heel veel sportgenoegen, en soms bezorgdheid vanwege de weersvooruitzichten…. Het lidmaatschap van de Groninger KNVB Schoolvoetbalcommissie hoorde daarbij, ook al is vergáderen óver sport nooit mijn hobby geworden.
Mochten er nog mensen in het bezit zijn van foto’s uit het schoolvoetbalverleden, ik zou er graag een scan van maken. En mocht u de namen weten van de voetballers op de jeugdfoto van de v.v. Zuidhorn, stuurt u die dan even door?! Bedankt!

Mailadres: jan_b@hetnet.nl

Foto uit nalatenschap L.J.Lodewegen

Oktober voor de helft geconsumeerd,
de blaadjes vallen de rijpe appels na.
Een laatste volhouder zal ook weldra
zijn zomerplek verlaten. Gexefnteresseerd

volg ik de wisseling, zie kalende takken.
Wat doet de AEX-index, hoe laag staat Fortis?
Is koersval herfstinvloed, de wereld economisch
ten prooi aan IJslandse verkilling? De pakken

strak om het lijf, de lichaamstaal vermomd,
doen bobo’s welsprekend kond van verlies.
Slordige miljoenen vervluchtigen onkies.
Getroffenen staan, kaalgeplukt, verstomd.

foto’s: xa9janblaauw, 13 10 2008

Het gebouw draagt aan de zuidzijde nog fier de naam "Westerburcht", maar een echte burcht van/voor de zorgvoorziening is het al lang niet meer. Al jaren bereidt Zuidhorn de komst van een nieuw zorgcentrum voor in de "Oostergast", aan de oostkant van het dorp. Een combinatie van "De Westerburcht" en "Het Zonnehuis", realisatie in nauw overleg met de stichting "Wold & Waard". Het lijkt er nu eindelijk van te komen, in 2010 moet dat nieuwe centrum toch echt kunnen worden bewoond.

Er liggen vele persoonlijke herinneringen in en rond dit gebouw en dan niet zo zeer vanwege de routes van de Avondvierdaagse die hier langs werden geleid. Mijn moeder heeft hier 8 van haar 96 levensjaren doorgebracht, van 1994 tot 2002. In die jaren hebben we steeds geprobeerd haar minimaal eens per dag te bezoeken. Als je dichtbij woont, doe je dat bezoeken vaker dan de familieleden die een grotere afstand moesten overbruggen, zo gaan die dingen. Lopend of fietsend, de route van Noordhorn naar de W.C.de Withstraat kan ik nog blindelings volgen. De binnenkomst, de hal waar aanvankelijk nog mocht worden gerookt, de recreatieruimte daarachter rechts, de kamer van mijn moeder op de tweede etage. Het gekke is dat ik haar kamernummer niet zo exact herinner. Was het 212? Of 232? Nou ja, maakt niet uit… Ze heeft daar in haar lange leven nog een redelijk aantal goéde jaren gehad, al moest ze wel eerst flink wennen. (Wij ook trouwens…) Het laatste half jaar kreeg een tragisch karakter, was bepaald ‘niet leuk meer’.

Toen ‘moeke’ in juni 2002 vriendelijk werd gedwongen naar "Het Zonnehuis" te verhuizen, was het snel afgelopen. Ze had er geen zin meer in, wilde ook niet meer eten of drinken. Op 3 juli overleed ze, ’s morgens vroeg.

foto’s: xa9janblaauw, 7 en 9 oktober 2008