Al enkele keren had foto- en voetbalplaatjesverzamelvriend Michael me gevraagd mee te gaan op wandeltoer. Naar Vierhuizen bijvoorbeeld, of naar Lauwersoog. En dan heerlijk met de auto terug naar huis, naar Noordhorn (voor mij) en Zuidhorn (voor hem). Deze keer is de vastgestelde bestemming Sint Annen (nabij Ten Boer), waar Michaels jongere broer woont met zijn gezin. Eigenlijk is mijn trainingsschema nog niet zo ver gevorderd. Met enige moeite ben ik de 20 kilometer genaderd en volgens de ANWB-routeplanner is de afstand naar Sint Annen toch zo'n ruime 23 km…. Echter, wie niet waagt, die niet wint. Doén! Ik ga mee! Zondagmorgen 3 april jl. is het zo ver. Ondanks een enigszins tegenvallende weersverwachting maak ik mijn rugzak klaar en zet de wandelschoenen al vast in de goede richting. Als ik immers toch nog eens Nijmegen wil doen, dan moet er progressie worden geboekt!
Als ik 's morgens tegen negen uur de startplek (de befaamde hefbrug tussen Noord- en Zuidhorn) nader, is de tableau de la troupe compleet. Een vijftal enthousiastelingen gaat de schreden richten naar de voormalige kloosterplaats, onder aanvoering van marsleider Harrie G. die de route uitstippelde. Zijn oudere broer Tjeerd (Sauwerd), Struktonmedewerker, is sportieve deelgenoot, evenals de Zuidhorner deelnemers Michael en buurtgenote Nieske. We gaan over het brede graspad aan de zuidkant van het kanaal, niet meer ontsierd door het bordje "Verboden Toegang", richting de Spanjaardsdijk en Aduard. OVer de brug en aan de noordzijde verder oostwaarts, richting Dorkwerd. Daar bij de waterwegkruising even een eerste stop, tijd voor een hap en een slok.
Verder langs het Van Starkenborghkanaal over een smal fietspad en de Tjardaweg. Daar, waar we keurig links lopen, zo veilig mogelijk, krijgen we een preek (helemaal in de zondagmorgensfeer) van een humeurige wielrenner, die vindt dat we aan de andere kant van de weg zouden moeten lopen….. Verder geen onvertogen woord deze wandelzondag!
Via de welbekende "Koningslaagte" (waar gelukkig nog steeds geen omgelegde N361 doorheen snijdt…) bereiken we ons tussendoel Zuidwolde. Op naar Moeke Vaatstra!
Een van de aangenaamste aspecten van een langere wandeltocht is de langere caférust! Heerlijk buiten op het terras met een koffie en een mosterdsoep (met spekjes) binnen handbereik. Dan kom je weer helemaal bij, zeker ook als je het toilet met een bezoekje hebt vereerd. Maar ja, zitten blijven blijkt geen optie, aanvoerder Harrie stuurt ons weer op pad, een mooie, maar ook enigszins omtrekkende route richting Thesinge. (En dat dorp is natuurlijk altijd een doortocht waard!)
Na de loftrompet over Thesinge te hebben gestoken en een extrarustje te hebben genoten bij het Goedzakmonument, nemen we de laatste kilometers voor onze rekening via de Thesingerlaan en de Boersterweg. Gezien het aankomsttijdstip (tegen half vier) en de pijnlijkheid van bepaalde lichaamsdelen hebben we flink wat wandelkilometers geconsumeerd. (Ongeveer 30?) Prima training en een bijzonder gastvrij onthaal op het familieterras in Sint Annen! Heerlijk!
Dank aan het adres van Martin c.s., dank ook voor Gerrie, Michaels wederhelft die ons probleemloos via een Garnwerder softijstussenstop terugbrengt en voor de eigen huisdeur afzet. Klasse! Of ik nog pap kan zeggen? Ja, al merk ik wel een eind te hebben gelopen….. Maar…… ik doe een volgende keer graag weer mee! (Als ik meemag tenminste….)
PS. De complimenten voor wegcaptain Harrie die ons een gezellig-sportieve wandeldag bezorgde middels een uitgekiende wandeltocht!






















