ZEILEN bij jeugdherberg “Oer ’t Hout” in Grou(w)

De jeugdherberg “Oer ’t Hout” in Grouw, en dan bedoel ik de oude aan de Ged. Haven 26, werd voornamelijk bevolkt door deelnemers aan zeilcursussen, verzorgd door de zeilschool “Anja” van de heer Tempel. Er kwamen wel trekkers, maar zij waren duidelijk in de minderheid en moesten in het hoogseizoen vaak genoegen nemen met een provisorische slaapplaats. Op het podium bijvoorbeeld. Op die manier maakte ik zelf ook voor het eerst kennis met de jeugdherberg. Trektocht per fiets door Nederland, in mijn eentje… Koffer achterop… Telkens een dag van te voren bellend naar in aanmerking komende jeugdherbergen zoals in die jaren nog Vierlingsbeek, Beusichem, Haarlem, Bakkum, Oosterland….. Meestal was er wel plaats. In Grouw ook, maar dan een “noodbed”… Akkoord! Dat betekende dat je als laatste kon gaan slapen en ’s morgens als eerste weer je spullen moest pakken… Je keek met enigszins vreemde ogen naar die andere wereld van de zeilcursisten! Niet veel later, een of twee jaar, mocht ik me presenteren als kandidaat-assistent bij de jeugdherbergouders, Kees en Mieke de Weerd. Onwennig, niet-Fries, een zittenblijfdrama op de kweekschool meetorsend, meldde ik me bij de vader en moeder, net als Jacques, een oudere kandidaat uit de Randstad. In ieder geval was het een mooie zomerdag! Als proefopdracht kregen we tot taak de grote heg bij het huis van de familie De Weerd een kopje kleiner te maken…. De Randstedeling morde nog wat, maar ik ging meteen aan de slag, blij iets te kunnen doen. Uiteindelijk werden we allebei aangenomen. Jacques, de oudere, zou vooral bardiensten draaien; ik werd meer het manusje-van-alles. (Vuilnisemmers bij de straat, en leeg weer terug, theeketels met water vullen, tafels dekken, vloeren vegen, bedden versjouwen….) Elke week een dag vrij, de ene week een doordeweekse dag, de andere in het weekeinde. Op die doordeweekse dag mocht je ook mee gaan zeilen, er was meestal wel een boot waar een plek vrij was… Ik heb dat nooit gedaan, al speet het me (soms) wel. Het waren de jaren waarin ik last kreeg van een hernia en dan lokt het zitten in zo’n volgepakte zeilboot niet bijster… Bovendien had ik toen al een hekel aan het gevoel “opgesloten” te zijn in een kleine ruimte met meerdere mensen. Een zeildiploma heb ik dus nooit behaald. Ik heb ze wel uitgeschreven en keurig de geijkte zegel (A, B, sporadisch C…) geplakt. Wat “Oer ’t Hout” betekent? Over het hout, over het bruggetje… Zo bereikte je vroeger de jeugdherberg, toen er nog water lag langs de noordgevel… Dat vertelde vader Kees, onderdeel van de wandeling op zondagavond, waaraan vrijwillig kon worden deelgenomen. Ik ben een paar keer meegeweest, mocht in het tweede en derde seizoen dat ik in Grouw was, zelfstandig mee als wandelgids, taakverlichting voor vader Kees. Maakte op een van die tochten later ook kennis met Els, een van de keren dat ik smoorverliefd werd… (Maar dat is een ander verhaal…)

Voorkant oude folder, bedoeld voor de Duitse markt...

Voorkant oude folder, bedoeld voor de Duitse markt…

2013-03-17 18-32-30_2007
2013-03-17 18-33-54_2008
In die jaren had ik al een grote interesse ontwikkeld in kerkgebouwen. Geen wonder dat ik ook afbeeldingen verzamelde van de oude Hervormde Kerk in Grouw:
2013-03-17 18-34-38_2009

Dit bericht werd geplaatst in Cultuur, Persoonlijk, Vakantie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op ZEILEN bij jeugdherberg “Oer ’t Hout” in Grou(w)

  1. Fred kraal zegt:

    Ik heb daar ook enige jaren ( 1961-1962-1963) zomers met veel plezier gebivakkeerd .
    Natuurlijk de meisjes en jongens slaapzaal strikt gescheiden , s’ochtends meehelpen in de keuken , aardappels schillen etc. .
    Vader en moeder de Weerd jaren geleden nog een keer bezocht in de nieuwe jeugherberg , en ik werd gelijk herkend . Deze zomer lag ik een paar dagen in Grouw en hoorde dat beide nog in Grouw wonen !!.
    Mijn vrouw heeft in de zestiger jaren ook een zomer in oer ’t hout gewerkt in het kleine kantoortje wat administratief werk gedaan . De avonden met veel zeil theorie , knopen leren , en een wekelijkse meer bonte avond. Op het menu ” watergruwel ” wat er bij mij wel inging .
    En bij het wederom naar huis gaan altijd een suikerkoek meenemen .
    Wat een mooie ouwe tijd toch , de weg van het station naar de jeugdherberg was een lange kale weg met in de verte de loodsen van Halbertsma .
    Nu herken je dese weg nauwelijks
    Fred kraal en Marianne Aalders.

    • Fred kraal zegt:

      Even nog een toevoeging,
      In dezelfde jaren ook met de NJHC gaan skiën .
      Met de trein naar Oostenrijk ,waar wij in Schladming in de jeugd herberg sliepen .
      Er waren ook een paar zeilers uit grou aanwezig op deze reis, hardstikke gezellig en met de bus naar boven om dan langzaam naar beneden te komen , er waren geen skiliften daar aanwezig , de 3e dag brak ik mijn enkel . 2 dagen ik het ziekenhuis aldaar en toen weer feesten met dansen in de kroeg .
      Veel meiden hebben mij toen brieven en foto’s toegestuurd ( ben deze , snik snik ) wat betreft de brieven kwijt . Maar de foto’s heb ik bewaard .
      o.a. Van de zusjes die zowel in grou alsook in schladming erbij waren .
      Prachtige herinneringen aan !!.
      Groetjes ,
      Fred kraal.
      fred@kraal.info

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.