bloeiendonkruid

Al eerder gezegd en nu vetgedrukt herhaald: het bloed kruipt waar het niét kan gaan, de herinneringen aan de Nijmeegse Vierdaagse zijn sterker dan ooit! (Zal ook wel weer zo’n bijverschijnsel van het ouder worden zijn…) Nu ik hier al op tijd voor de computer zit, zié ik, hóór ik, voél ik de aanwezigheid van al die duizenden die zich welgemoed (en soms onwetend….) op weg hebben begegeven voor de eerste 30, 40 of 50 km: De Dag van Elst! Aangemoedigd door diverse zijlijners, onder wie flink wat al of niet nuchtere studenten. Nu ik dit typ, is er op Radio 2 juist een gesprekje met marsleider Johan Willemstein, toeval bestaat niet…..

In gedachten loop ik mee, de Waalbrug over, op weg naar Bemmel en later natuurlijk het drukke Elst. De laatste kilometers via onder andere Oosterhout en dan weer de dijk, Lent, Waalbrug…. Prachtig weer, dat is die eerste dag wel eens anders geweest! We hebben ook eens een onweersbui gehad van ongekende heftigheid, hadden Jakob en ik het geluk net in Elst te zijn bij "Het Wapen van Elst"… Achter onze ruggen vlogen de parasols door de lucht en waren ook de toeschouwers binnen enkele seconden doorweekt. Henny Zuidema zat toen in het open veld, wist te schuilen bij een boerderij, maar moest daar desondanks zijn sokken uitwringen om een beetje geriefelijk verder te kunnen…. Ach, als er maar géén ongelukken gebeuren, al is er met zo’n grote mensenmassa niets uit te sluiten. De Mexicaanse griep? Moeilijk in te schatten, maar het zou onwezenlijk zijn de Vierdaagse om dié reden niet door te laten gaan. Alle wandelaars: ZET ‘M OP!!! Forceer je niet, probeer ontspannen te lopen en praat elkaar desnoods naar de finish! Succes!

De Nijmeegse Vierdaagse vindt de komende week plaats, het kriebelt in mijn maagstreek… Niet dat ik "wordt verteerd door heimwee", maar toch denk ik meer dan anders met weemoed aan de vele keren dat ik zelf deel uit maakte van het wandellegioen. De allereerste natuurlijk, in 1987, toen ik nog ‘wandelgroen’ was en alles om mij heen nieuw. En natuurlijk ook de laatste in 2004, toen het misging. Na drie volbrachte wandeldagen was het over en uit, doodziek, hoge koorts, einde Vierdaagsedroom… Jammer en ik leg me er nog steeds niet definitief bij neer dat 2004 het einde van mijn ‘Vierdaagsecarrière’ betekende… Wat kan er in die bijna 25 jaar wandelen veel gebeuren: vriendschappen die ontstaan en weer vervluchtigen, genieten van prachtige plekken waar dan ook, met name in Noord-Nederland, tegenslagen overwinnen, broodnodige afleiding vinden in deze sportieve bezigheid…. Het overlijden van wandelmaat Jakob Klompien in november 2003 was een triest gebeuren, te meer daar Jakob altijd levenslustig zijn weg vervolgde en het wandelen nodig had als bliksemafleider. Ook in dat opzicht waren we kompanen. Kanker is en blijft een onwelkome ‘gast’, een vernietiger van levens en levensverwachtingen. (En dan komt daar vanuit het ‘niets’ nu de Mexicaanse griep bij…)
Herinneringen aan Henny Zuidema vanzelfsprekend, de supersenior uit Warffum die tot op hoge leeftijd lange afstanden wandelde en begin dit jaar overleed, 93 jaar oud. Aan Marianne en Gerard uit Susteren, hoe zou het met hen zijn?? Aan Jaap Krikke, Bé de Wit, het duo Tonnis, Noot, Loek Hoevens, noem maar op… Het gastvrije verblijf in de Blauwehof in Wijchen bij Henny en André Pen, de treinreizen naar en van Nijmegen, ’s morgens vroeg, de start met zijn aparte sfeer, eerst bij De Vereeniging, later bij de Wedren… De regen, maar vooral de zon die onbarmhartig scheen, soms zo dat de route met 10 km werd ingekort (2003…). De koffie in "Het Wapen van Bemmel", de soep in "Het Wapen van Elst" met al of niet vaste gast Meilo Miedema in de buurt, de spontane douches als de hitte al te ingrijpend werd, het uitdelen van PTT-petten, de FLAL-stop op de derde dag, een overstelpende hoeveelheid herinneringen…

In ieder geval wens ik alle deelnemers aan de Nijmeegse Vierdaagse 2009 een gezellig, sportief en bekroond evenement toe! Maak er met elkaar wat moois van! 

Ik zie de dame in de verte
in één moment dichtbij
want m’n blik wordt scherp
waar het verlangen naar verlangen
wacht op mij
in het volle licht
zij staat nooit alleen
zij is koningin van deze nacht
iedereen wil haar dienen
en zwermt om haar heen

licht ontvlambaar

en de dame in de verte
ze ziet me
dat weet ik wel
zij is het mysterie
van diepe inkijk
zo speelt ze haar
ogenspel
in een duister nis
wachten tot ze komt
verbeelding leidt me
passie grijpt me
de smaak van haar zout op mijn mond

licht ontvlambaar

passie kwelt
waar weerstand smelt
controle ben ik kwijt
dus draai ik me om
en ga waar liefde eenzaamheid
naar huis rijdt

licht ontvlambaar

    yasmine

Uit: "YASMINE houdt woord" – met CD – Davidsfonds Literair 2009 ISBN 978-90-6306-585-0 – foto`s: Johan Jacobs – www.davidsfondsuitgeverij.be

Het geschreven woord. Het gesproken woord. Het gezongen woord. Poëzie en songteksten. De woorden van de grote Vlaamse dichters en de woorden van een grote Vlaamse zangeres.
In vier grote thema`s – verlangen, verlies, verwondering en vooruitgang – stelt Yasmine haar favoriete gedichten aan het publiek voor. Van Joost van den Vondel tot Leonard Nolens. Van Rooland Jooris tot Herman De Coninck. Gedichten over de lichte en de donkere kant van het leven, persoonlijke verhalen die tegelijk zo universeel zijn dat ze ook jou zullen raken.

Yasmine (Hilde Rens) 1972-2009

Bloemen houden van mensen, maar omgekeerd?
Niet te geloven al die steriele tuinen en bermen,
waar gazons met biljartlakens worden verward,
divers gesteente een privé kerkhof suggereert…

Vrijheid blijheid, verschraling troef, geef mij de rozen
die zelfs de hemel opfleuren tegen een wolkenbehang.
Een veelheid aan bloemen die ziekte compenseert,
blaadjes die al te vroegtijdig een vrije val verkozen.

Of kijk naar de kamperfoelie, caprifolium in het Latijn,
melkzoeger in het Gronings, met bloeiende kunstwerken,
spinnen als bewonderaars, kleur en vorm qua originaliteit
topklasse. Begroeiing kan permanent oogstrelend zijn.

Natuurlijk, bezoeken aan groenrijken en tuincentra
moeten niet worden onderschat, maar gewone schoonheid
van stokroos, lavendel, lupine, teunisbloem doet ertoe.
De portemonnee is niet bepalend voor de tuinflora.

Is dit astilbe, of mag ik spirea en nog wat zeggen?
Het maakt me eigenlijk niet uit, ik zuig de schoonheid
op, de kleur, de vorm, het contrast, de eigen plek…
Weet mijn favorietenlijst uitgebreid aan te leggen.

xa9foto’s: jan blaauw, 1 juli 2009

Johan W. van Egten, inmiddels oud-onderwijzer, heeft een uniek boekje uitgegeven met verhalen uit zijn onderwijsjaren in Groningen, Zuidhorn en Aduard. Johan (56) heeft zijn loopbaan moeten beëindigen op een manier die allerminst een schoonheidsprijs verdient. Hij is daarvan flink kapot geweest, maar heeft de rug weer gerecht. Resultaat daarvan is o.a. het boekje "Uit het onderwijs…. het onderwijs uit!’ Boeiende blikken achter de schermen van het basisonderwijs, kijkjes in de keuken, onverbloemd verwoord.
Belangstelling? Het boekje kost x8012,50 en is te bestellen bij de auteur: Johan W. van Egten, Hellingweg 10, 9805 TH  Briltil – tel 0594 503108.