Te triest voor woorden

Als ‘vluchten kan niet meer’ werkelijkheid wordt
in je eigen hoofd je bent immers al gevlucht
gedachten in kringetjes doldraaien steeds maar
door vrienden en goedwillendheid wankel gestut

uitzichtloosheid je dwingt naar de krochten
van het gebouw waar gastvrijheid kwelt door
naderend afscheid kortsluiting ontstaat vuur
in de vroege ochtend alarmbel doet rinkelen

te laat immense vraagtekens projecterend
op deur die niet meer opengaat is ‘het leven
gaat verder’ een sidderend stilstaand beeld
inclusief emoties onmachtig tot herinnering

r.i.p. E. – 19 maart 2008

Resize_of_lage_en_hoge_der_aa_groni

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.