bloeiendonkruid

VOETBAL, van jongsaf heeft die sport, dat spelletje, een rol gespeeld in mijn leven. (Nee, ik ga deze keer nixc3xa9t praten over het verzamelen van voetbalplaatjes, wie dubbele heeft en wil ruilen, die meldt zich maar…) Voordat ik 8 werd, was ik al regelmatig met Derkie de Boer (die polio had gehad, maar desondanks met aangepaste schoen mijn voetbalmaatje was) aan het ‘overschoppen’ op de Stichtingslaan in Midwolda. Die zijweg van de Schortinghuislaan liep dood en autoverkeer was er sowieso nog niet zo veel. Later op de Niesoordlaan bleef ik een balletje trappen hxc3xa9xc3xa9rlijk vinden, met Freddy Ufkes of Otto van der Holt. We gingen ook wel naar het gemeentelijk sportterrein aan de Mennistenlaan, achter door ‘de bosjes’, dan zag toezichthouder Pijning ons niet (dachten we…) Vaak was Tonnie Baas erbij,  de ‘christelijke’ Tonnie, die niet zo ver van ons af woonde. (De openbare Tonnie woonde aan de Zwarte Weg, zuidelijker).
Ik bedoel maar, het voetballen beoefende ik ‘gepassioneerd’, het werd een hartstocht, al moet je ook je hoofd erbij houden, anders gaat het mis. (En het is meermalen mis gegaan….)
Hoe kom ik hierop? Drie aandachtspunten, om het hoofd erbij te houden:
A. De zeperd van FC Groningen in Almelo tegen Heracles, onvoorstelbaar, maar desondanks keihard waar. Daar ben ik een etmaal doodziek van… ("Wat mekaaiert die?’) Toch ben ik blij met een man als Ron Jans die bovenal zegt dat "we" eerst de hand in eigen boezem moeten steken voor we met het bekende vingertje naar de scheids wijzen. En gelijk heeft Jans, gelukkig. De pijnlijke laatste-moment-nederlaag hadden de groenwitten vooral aan zichzelf te wijten. Soms zit het mee, soms zit het tegen… Het laatste dus, dxc3xa9ze keer. (Maar nog niet zo heel lang geleden speelde de FC een thuiswedstrijd tegen Vitesse, stond op een zeker moment verdiend achter met 1-3, maar wist op miraculeuze wijze die stand om te buigen in 4-3. Toxc3xa9n zat het mee, zo gaat dat, in de voetbalsport. Prachtig!

B. Een interview met Feyenoordverdediger Kevin Hofland in het 0-euro-blad ‘Spits‘ trok dinsdag jongstleden mijn aandacht. De brave Kevin, eens een stoere verdediger die Oranjewaardig leek, naar Vfl Wolfsburg ging (voor de centjes) en terugkwam in Nederland ‘om Feyenoord sportief te redden, wordt gepresenteerd als lijstduwer van de VVD in het Limburgse Brunssum, waar hij blijkbaar als inwoner staat ingeschreven. Een VVD’er op de loonlijst bij de werkersclub van "Geen woorden maar daden", er is veel mogelijk in Nederland… En dan toch maar afgeven op de hoge belastingen voor de veelverdieners en op al die lui die ons land binnenkomen en ‘van mijn centen profiteren"…. Hou ‘m maar op de bank, daar in Rotterdam, plak ‘m desnoods vast! Kortzichtigheid is er al genoeg in politiek Nederland…
C. Een verademing vergeleken bij zo’n geldpakker als Hofland is iemand als Ruud Gullit, momenteel dus de aanvoerder van het promotieteam dat het WK Voetbal in 2018 naar Nederland en Belgixc3xab dient te halen. Of het lukt, is lang niet zeker, maar ze hadden voor deze job wel een beroerdere ‘president’ kunnen kiezen. Aanstekelijk enthousiast, met veel kennis van zaken (xc3xa9n van mensen!), niet alles vertalend naar "Hoe vermeerder ik mijn eigen inkomen…" Gullit c.s., succes!

Hoewel de dooi als verschijnsel nog steeds niet overtuigt en het strooizouttekort nijpend is, ga ik (naxefef?) uit van het einde van deze wekenlange sneeuwwinter 2009-2010. Een poëtisch afscheid met gedichten van ánderen:

winter 2005 – Touwslagersbaan Noordhorn

WINTERSCH

Nu voeren wegen wit en eindeloos
mij buiten werelds sombere bastions;
velden en bosschen zien mij roerloos aan;
de hut bij ’t jaagpad is een smalle doos
in blank papier. Als zilveren gallons
loopen de slooten naar den einder saam.
En ik draag als een kleine bloem van ijs
mijn hart aan dit morose land voorbij
en zwerf met grijze meeuwen langs den stroom,
die, teruggekeerd van een vergeefsche reis
landinwaarts, schreeuwend van de overzij
hun honger melden, wreed en monotoon.
De veege rookveer van een blokkenvuur
zegt mij vaarwel en dat is al beweeg:
meeuwen en rook en mijn geluidloos gaan
binnen dit ijl en afgezonderd uur.

BERT VOETEN
Uit: "Dichters van deze tijd" – blz. 285 – P.N.van Kampen, 16e druk, 1958

winter 2005 – Spanjaardsdijk Noord, ten oosten van Noordhorn

SNEEUW

De aarde ligt zo ernstig en zo wijs
en ook zo tijdloos in het smalle heden.
De sneeuw kwam roerloos uit een oud verleden
en maanlicht schiep opnieuw het paradijs.

Ons kleine leven is maar broos als ijs,
liefste, en ijl bij deze eeuwigheden.
Straks dwaalt de sneeuw weer dralend naar beneden
wáár wij ook zijn en op gelijke wijs.

Laat ons tevreden zijn met het geringe,
dat als geluk aan ons is toevertrouwd
en dat onmisbaar blijkt: De zegeningen

van handen die men om elkander vouwt,
een winternacht, de stille glans der dingen
en van de haard de geur van brandend hout.

FRANK LULOFS
Uit: "Gedichten van deze tijd" – blz.297 – P.N.van Kampen, 16e druk, 1958

Winterlandschap ten noorden van Noordhorn – winter 2010

xa9foto’s jan blaauw, noordhorn

Anna Mxf6lder stuurde een nieuw gedicht: ‘KIJK’. Een opmerkelijk gedicht, oordeel zelf:

KIJK

Blauwen grijzen
gaan mijn pet te boven
Diepe zucht in de lucht
lange vegen…VVV
In de smiezen slierten gak

Grote Schilder is ingevlogen
Pointilisme vaag… vervaagd

Sloot langs het Hamsterpad
in de winterjas geschoten
rietkraag hoog opgezet.

Anna Mxf6lder

Op de achtergrond het pad dat oorspronkelijk liep vanaf het Hamsterpad in Noordhorn naar het dorpje Den Ham, een kerkepad, ooit.

Geen Hamsterpad, maar riet dat de kop opsteekt langs de Mokkenburgweg, ook sfeervol…

xa9foto’s: jan blaauw, december 2009

"BEHOUD DE BEGEERTE", een uitstekend Belgisch product, behoeft wat mij betreft, geen nadere introductie. Belangstellenden kunnen altijd, en ze doen dat ook, kijken op www.begeerte.be. Het uitwaaieren van dit begerenswaardige, culturele initiatief naar Nederland is alleen maar toe te juichen.

Meestal ontgaan mij dergelijke mededelingen, maar deze keer kreeg ik de informatie keurig in mijn bewustzijn: Op 25 januari begint Albert Heyn weer met de voetbalplaatjes! Eigenlijk had ik maandenlang met de gedachte gespeeld om deze actie aan mij voorbij te laten gaan, maar ja… het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan…. Dus: vorige zaterdag zo weinig mogelijk boodschappen gekocht, alleen wat echt nodig was. En vandaag in de diepvrieskou op de krakende fiets met grote, leeggemaakte fietstassen naar de AH-vestiging in Zuidhorn. Direct in het eerste gangpad valt mijn blik op een stellage, waarop niet alleen de nieuwe albums liggen uitgestald, voor een zacht prijsje, maar ook blikjes voor de ruilplaatjes! Prima idee (al had de stellage wel wat solider mogen zijn… toen ik een blikje pakte, viel er meteen een ander luid lewaaiend op de grond; ja hoor, dat heb xeck weer…. Even later hoor ik hetzelfde geluid, ben ik toch niet de enige….)! Na mijzelf keurig in de hand te hebben gehouden, ik heb alleen wat extra vitaminetabletten en tandenborstels in mijn wagentje gedumpt, stopte ik de zakjes met plaatjes in mijn beveiligde jaszak. Met rode konen de winkel uit en met volle fietstassen naar de goede kant van de brug. Thuis gekomen is het een kwestie van enige tijd de nieuwsgierigheid bedwingen, de spanning iets opvoeren…. Uiteindelijk gaat het eerste pakje open, zie ik het clubembleem van VVV Venlo…. Vervolgens een half Ajaxteam (zo’n seizoen is het eigenlijk ook voor de godenzonen…), Pocognoli, Molhoek en Wellenberg….. Alle begin is moeilijk…. Ook het album is even wennen, ik begrijp sommige dingen niet zo…. (Of is het drukken een haastklus geweest???) Waarom staan er bij FC Twente namen wel in de lege vakjes, waarom bij de andere niet? Nu moet je bij het inplakken wel even goed je aandacht erbij houden, aan de voorkant staat immers ook geen nummer en de achterkant heb je net in de prullenbak gegooid…. Enfin, het gaat allemaal goed. Wel even slikken als je Honda tegenkomt die inmiddels het nog koudere Moskou heeft opgezocht. En trainer Dwight Lodeweges die NEC al vroeg vaarwel zei…. Zo gaat dat nu eenmaal, blijkbaar niet te voorkomen. O ja, de eerste dubbele zijn er ook: André Oijer (PSV) – 142; Bryan Ruiz (Twente) – 210; embleem Ajax – 018; Sander van Gessel (Sparta) – 191; Youssef El-Akchaoui (NEC) – 129……
De portretten met clubinformatie vallen me niet tegen, die voorbedrukte handtekening had voor mij niet gehoeven… En ja, Suarez heb ik al!!! (En het embleem van FC Groningen ook!!) Via ruilen moet je een eind kunnen komen (al vertik ik het op Hyves actief te worden….). En een supermarktketen als Albert Heyn had natuurlijk best bij elke x805 in plaats van bij elke x8010 een zakje plaatjes cadeau kunnen geven. Vind ik, als ‘verslaafde’ consument….