bloeiendonkruid

Herinnering:
 

Citaat:
'Soms deed Biekes achterwerk wel pijn van de vele uren die ze op de aarden vloer moest zitten. De meester was immers de enige die een bankje had.
Maar als de meester vertelde, vergat Bieke haar pijnlijke achterwerk en luisterde ze geboeid, net zoals de rest van de klas. Het meest geliefde en meest vertelde verhaal was dat van Druwoen Antigoon.
"Lang, héél lang geleden….", zo begon de meester altijd, "woonde er bij onze rivier een grote boze reus."
Zijn gezicht, alhoewel grotendeels verscholen achter de slordige baard, vertrok zich dan tot een masker van demonische boosaardigheid en de klas kromp genietend in elkaar.
"De reus heette Druwoen en iedereen die de rivier wou oversteken, rijk of arm, moest hem TOL betalen!"
Vierentwintig kinderen hielden de adem in, al wist niemand onder hen wat het woordje 'tol' kon betekenen.
"Een vréselijke toestand! Als iemand de tol niet KON betalen, werd hij door de BOZE DRUWOEN in stukken gescheurd….. maar toen kwam Brabo, de dappere Romein, die onze stad kwam redden van de tirannie van de reus!"
En hoopvol werd er gezucht in de klas.
"De onverschrokken Brabo daagde de reus Druwoen uit TOT EEN GEVECHT! EEN VRESELIJKE STRIJD! De reus was VEEL GROTER EN STERKER dan Brabo…."
"Oooh!"
"Maar de DAPPERE HELD, ONZE ROMEINSE REDDER, won! Hij versloeg de boze reus, hakte zijn hand af en wierp deze in de Schelde. Daarom heet onze prachtige stad HANTWERPEN."
De emotie was bijna voelbaar.
"Sinds die dag kunnen we zonder enig gevaar de Schelde oversteken, dank zij de dappere Brabo, " besloot de meester, die er zelf spijt van had dat het zo'n kort verhaal was.'

Uit: 'BIEKE van Antwerpen' – CHRISTINA MEERBEKE – Uitg.: Manteau Antwerpen – blz. 24/25
 
 

Op vrijdag 19 november 2010 wordt de eerstvolgende bijeenkomst van de Eerste Groninger Voorlees- en Vertelsalon (21ste jaargang) georganiseerd in 't Oude Raedthuys (Hoofdstraat 15, Stedum).Ontvangst vanaf 20.00 uur, aanvang 20.30 uur. De toegang is gratis! Er wordt voorgelezen, verteld en muziek gemaakt, in het Nederlands, Gronings of elke andere taal of streektaal. De presentator (meestal Eldert Ameling) bepaalt op de avond zelf de volgorde en de duur van de verschillende optredens. Bezoekers worden nadrukkelijk uitgenodigd om in de pauzes eigen werk te verkopen en daarvoor reclame te maken. Tweedehands boeken, tijdschriften en folders worden weggegeven; wat overblijft gaat naar wisselende goede doelen.
Voor vrijdagavond 19 november heeft zich in ieder geval al aangemeld: Eric Bos met zijn debuutroman "De Trouwe Nimf". (Liefde, verleiding, trouw en ontrouw in het Venetië van de 18e eeuw). Afwisselende ernst en humor, griezeligheid en spanning.
Inlichtingenbij Eldert Ameling (0596 551608), eventueel antwoordapparaat inspreken, of bij F.T.Braaksma (braeckxma@hetnet.nl).
 
Francien Braaksma, foto: Iris Bouman

Achtergrondinformatie is ook te vinden op Wikipedia! Stedum ligt aan de spoorlijn Groningen-Delfzijl, 't Oude Raedthuys ligt op 20 minuten afstand (langzaam lopend…) vanaf het station.

Citaat:
"Twee verhalen, allebei uit het voorjaar van 1943. Het ene komt van mevrouw Alida van Amerongen. Ze wordt, als onderduiker, gearresteerd door de Colonneleden Elmink en Van der Kraal. Ze moet mee naar het kantoor van Henneicke, op het Adema van Scheltemaplein. In kamer 25 wordt ze aan Wim Henneicke persoonlijk voorgeleid, en door hem verhoord. 'Als ik twintig ondergedoken joden wilde noemen, zou ik in vrijheid worden gesteld, en hoefde ik mijn ster niet meer te dragen', zo verklaart ze in januari 1949 in het proces tegen Elmink. Ze weigert, en ze wordt doorgestuurd naar de Hollandse Schouwburg. Ze overleeft de oorlog en kan dus later getuigen."
 
"Dan het andere verhaal, het speelt zich af in maart 1943. Wim Henneicke, net begonnen in de nieuwe constellatie – dus met het arresteren van joden als belangrijkste taak en premies als belangrijkste wapen – arresteert, na een tip, een joodse vrouw in de Eemsstraat, in Amsterdam-Zuid. Het betreft mevrouw V.  Henneicke doet het karwei zelf. Hij constateert dat ze in haar huis geen ster draagt en brengt haar over naar het Adema van Scheltemaplein. Bij het verhoor valt hem op dat mevrouw V. wel erg veel onderduikadressen weet. Hij is dan kennelijk nog enigszins onzeker over de te volgen tactiek, want hij pakt de telefoon en belt direct Untersturmfúhrer E.Hassel, zijn belangrijkste contact bij de Sicherheitspolizei. Hassel geeft hem het advies mevrouw V. te laten lopen en te proberen via haar aan zoveel mogelijk onderduikadressen te komen. Dat blijkt een, uit Duits oogpunt, succesvolle raad: Henneicke zet mevrouw V. onder maximale druk, en het rendement is hoger dan hij zal hebben verwacht. Tussen 11 en 28 maart levert mevrouw V. de adressen van tachtig niet gesperrte en voortvluchtige joden. Henneicke stuurt na elke tip een van zijn ploegen erop af, en elke keer blijken de tips van mevrouw V. accuraat. Blijkens een mededeling in een Bericht over deze zaak worden alle tachtig joden uit hun onderduikadressen gehaald – en zo levert mevrouw V.  een aanzienlijke bijdrage aan de ongekende productiviteit van de Colonne in de maand maart, waarin meer dan 3100 joden worden opgespoord.
Toch redt mevrouw V.  er haar leven niet mee. Op 1 april loopt ze in Amsterdam-Zuid in de armen van Henneickes medewerker Aaldert Dassen, die – afgaand op haar joodse uiterlijk – haar papieren controleert. Hij ziet dat ze vals zijn en wil haar arresteren, ze heeft immers geen jodenster op en is dus meervoudig strafbaar. Mevrouw V. probeert aan arrestatie te ontkomen door Dassen uit te leggen dat ze een contact van Henneicke is en dat ze hem geregeld van tips voorziet. Dassen twijfelt en belt naar het Adema van Scheltemaplein, naar kamer 25, waar hij Henneicke aan de lijn krijgt. Wat Henneicke precies zegt, is niet te achterhalen, maar in het door hemzelf ondertekende Bericht staat letterlijk zijn antwoord aan Dassen op de smeekbeden van mevrouw V.: 'Ik heb toen geantwoord dat dat jammer was, omdat ze nu ingeleverd moest worden terwijl ze een goede V-vrouw was. Dassen heeft de jodin daarna ingeleverd bij de Zentralstelle.' Mevrouw V. wordt nog in dezelfde maand april in Sobibor vergast. Haar offer, tachtig bruikbare tips, was niet voldoende om haar leven te redden."

Uit: "Kopgeld" – AD VAN LIEMPT – blz. 71/72 – uitgeverij BALANS – 1e druk 2002 – ISBN 9050184782

De eerstvolgende lezing organiseert de Historische Kring Zuidhorn op donderdag 18 november 2010 in Zalencentrum Balk te Zuidhorn, aanvang 20.00 uur. 'Sprekert van dienst' is de heer Hanno Brand die gaat vertellen over "De Hanze".
Leden van de HKZ en Aeldekerka hebben gratis toegang. Entree niet-leden: x803,00.
 
Voorbeeld van een Hanzestad. Zwolle? Of….

 
Kaart met diverse Hanzesteden (Te vinden op de site van Wikipedia). De Hanze was in de Middeleeuwen een belangrijk samenwerkingsverband van steden en handelaren. Een stad als Groningen hoorde daar ook bij. De naam 'Hanze' kom je in Groningen ook vaak tege, De Hanzehogeschool, 't Hanze Huis, de Hanzewandeling, de Hanze Dag….
Zuidhorn? Dacht het niet, maar wie weet…. Luisteren maar op 18 november bij Balk naar Hanno Brand!
(x803,50 meenemen voor 2 koppen thee of koffie!)