In de eerder genoemde schoenendoos die jaren lang op de zolderverdieping stond weg te kwijnen, trof ik ook kaarten aan die ik rond 1970 kocht bij het Comité voor de Vrede, destijds gevestigd te Hoogkerk. Het Comité “voerde aktie tegen het vervaardigen, in voorraad houden, beproeven, gebruiken en verspreiden van kernwapens, waar ook ter wereld en voor welk doel ook”… In de zestiger en zeventiger jaren was ik nog volop bezig de wereld te verbeteren, vooral ook door mij achter diverse vredesinitiatieven te scharen. Toen had ik echt nog het gevoel een betere (= vreedzamere) wereld te kunnen realiseren, “als we met elkaar maar willen!” Dat gevoel is helaas voor een groot deel verdwenen…. In de jaren zestig stond ik vierkant achter de oprichting van de PSP (= Pacifistisch-Socialistische Partij) met volksvertegenwoordigers als Van der Lek, Van der Spek en Lankhorst. Eerder al volgde ik de geweldlozen binnen de Partij van de Arbeid (rond de Fries Fedde Schurer), van wie de heer Franssen in Zuidhorn eens een spreekbeurt vervulde. In de drie jaar dat ik in Grou in de jeugdherberg assisteerde, las ik de Friese Koerier. Laurens ten Kate schreef voor mij verlossende woorden!
Ach, je kon op meerdere manieren je betrokkenheid tonen. Door bijvoorbeeld kaarten af te nemen van het Comité voor de Vrede! Bestaat het nog?


Kaarten zoals de volgende voorbeelden kon je ook kopen bij het Comité. Tien centen per stuk, en hiervan ging telkens één cent naar UNICEF!




De naam GANDHI is nog wel bekend, denk ik. Maar Nansen? En Albert Schweitzer?????
Tot slot de tekst achterop de kaarten, een opwekking die ook in 2013 geldt: