Bidden…. Uit: "Verlovingstijd" – Maarten 't Hart

Citaat:
"UIteraard begon op onze Groen van Prinstererschool de dag bij meester Splunter met een gebed waarbij zegen over onze reken- en taallessen werd afgesmeekt. En zowel aan het einde van de morgen als aan het eind van de middag werden de lessen afgesloten met een dankgebed voor de rijke weldaden van breuken en dictees, alsmede van de nuttige handwerken van de meisjes. Het spreekt vanzelf dat wij, als meester Splunter aankondigde dat hij zich rechtstreeks tot de Allerhoogste ging richten, gedwee onze handen vouwden en onze ogen sloten. Wie zijn ogen openhield, liep evenwel nauwelijks risico betrapt te worden. Zou meester Splunter ooit gezegd hebben: `Voddebaal, waarom vouwde jij je handen niet en deed jij je ogen niet dicht?', dan had hij daarmee impliciet toegegeven dat hij zelf tijdens het gebed evenmin zijn ogen sloot. Alleen een onderwijzer die met open ogen een gebed uitspreekt, kan een leerling betrappen die zijn ogen niet sluit.
Zelfs aan de adelaarsblik van meester Splunter ontging derhalve dat Jouri zijn handen nimmer vouwde en zijn ogen nimmer sloot als hij voorging in gebed. Op een doodgewone, zonnige septemberschooldag drentelde bovenmeester Koevoet evenwel langs ons lokaal, juist toen meester Splunter de Allerhoogste aanriep. Bovenmeester Koevoet verhief zich op zijn tenen en tuurde door het bovenlicht van de klasdeur ons lokaal in. Hij keek recht in de wijd opengesperde ogen van Jouri.
Hij wachtte tot hij meester Splunter met stemverheffing 'Amen' had horen zeggen, klopte toen aan, kwam naar binnen en donderde: 'Er is hier een jongen die zijn handen niet vouwt en zijn ogen niet sluit.'
'Welke jongen?' brulde meester Splunter.
'Die jongen', schreeuwde meester Koevoet, en hij wees met een uitgestrekte Jerobeam-arm naar Jouri.
Meester Splunter greep zijn lange liniaaltje alsof hij het wilde wetten, legde het weer neer, stapte toen van de vlonder af waarop zijn lessenaar prijkte, en schreed dreigend naar onze bank.
Mijn hart klopte in mijn keel. Het leek alsof het mijn handen en mijn ogen waren die tijdens het afsmeekgebed zwaar hadden gezondigd.
Jouri glimlachte, keek onbekommerd naar de sluipende Splunter, vouwde zijn handen en stutte toen zijn kin met zijn twee duimen. Het was alsof hij daarmee wilde aangeven dat je je handen veeleer om andere dan religieuze redenen samenknijpt.
In ieder geval werd het zo begrepen, want meester Koevoet siste: 'De brutaliteit.' Meester Splunter had onze bank bereikt.
'Jouri Kerkmeester, waarom had jij je handen niet gevouwen en je ogen niet gesloten toen ik bad? ' bulderde hij.
'Ik vouw m'n handen nooit en sluit m'n ogen nooit, meester,' zei Jouri uiterst vriendelijk en zonder enige stemverheffing.
Noch bovenmeester Koevoet, noch meester Splunter was blijkbaar voorbereid op zo'n verbijsterende bekentenis. Gedurende enige tijd bleken zij  niet in staat om daar adequaat op te reageren. Beiden ademden zwaar en raspend, maar er kwam geen woord uit.
'De hele Bijbel heb ik erop doorgekeken,' zei Jouri, 'en ik heb geen tekst kunnen vinden waarin staat dat je als je bidt je handen moet vouwen en je ogen moet sluiten. Dat staat nergens, dus zie ik geen reden waarom ik mijn ogen zou moeten sluiten en mijn handen zou moeten vouwen als we bidden. Vouwen en sluiten zijn onbijbels, het is traditie, net als de Mariaverering bij de katholieken.'

Uit: 'Verlovingstijd' – MAARTEN 'T HART – bladzijde 58 en 59 – Uitgeverij 'De Arbeiderspers', 2e druk augustus 2009
Resize of Verlovingstijd

Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.