Reguliere werkzaamheden op het grasland, bijzondere arbeid op het, zo lijkt het, nog steeds groeiende talud aan de noordkant van het Van Starkenborghkanaal. Nog even, en je kunt er een skihelling van maken…

Twee grijpgrage draglines, of gebruiken de vaklui andere termen? Net alsof de twee met elkaar in gesprek zijn: “Moet je eens luisteren, wat ik nou toch heb opgeschept….!”

Op de tijdelijke aanlegsteiger (noord) is de grote grijper van Martens en Van Oord in diep gepeins verzonken…. Geen schip te bekennen… Monteurs bezig met onderhoudswerk?

Aan de overkant is de op/afrit ook danig gegroeid. Wordt die nog hoger of is het nu wel genoeg? Een vaste hoge brug…. Die moet inderdaad wel flink de hoogte in!

Het is wel werk op hoog niveau, je kijkt er als kieker echt tegen op… De machinist heeft in ieder geval een mooi uitzicht over het werkterrein….

Kijk, een groet van de machinist! (Zie ik nu pas….) De groeten terug, en krijg maar geen hoogtevrees!

Ook de witte dragline van Martens en Van Oord werkt op niveau. Er worden heel wat kubieke meters verwerkt, voordat de weg daadwerkelijk kan worden aangelegd. Geeft toch een dubbel gevoel: Bewondering voor het nieuwe, maar het veranderende landschap wordt er niet mooier op….

Los van alle landschapsoverwegingen: Het is wel vakmanschap wat je hier ziet!

Wel klei aan de schoenen, maar geen resten van uitwerpselen van mens of dier…. Batavus bestegen en naar de andere kant van de N355 gepeddeld. Blik gericht op de overkant, waar diverse aansluitingen moeten worden geregeld: Elektrisch, telefoon, televisie… En het gas?

Zo is het werkterrein beter te overzien. Deze megaklus wordt trouwens apart gefinancierd, zit niet in de begroting van 20 miljoen voor de verruiming van de vaarweg Lemmer-Delfzijl (over een afstand van 20 kilometers…)