Deel 2 vindt u op: www.noordhorntoenennu.com
Dat asfalteren, zo lang naar uitgekeken door de aanwonenden en de klanten van de Buurtsuper, blijft een indrukwekkend schouwspel. Niet alleen het asfalteren zelf, ook alles er om heen. Het kantwerk, het zandwerk, de aanvoer van asfalt (uit Westerbroek weet ik nu, van de APW, Asfalt Productie Westerbroek, vrachtwagenchauffeurs weten dat, met dank aan Anne Adema), en het kijken naar…. Ook de verkeersdrukte is op zichzelf een dankbaar onderwerp, met knelpunten aan de zuid- en de noordkant van Noordhorn: “Ze mouten ons wel hebben….”
De lege voederbak van de asfaltmachine, wachtend op een nieuwe vrachtwagenlading…
Hier gaat de Zwamabak nog even de hoogte in om de laatste resten asfalt achter te laten (“Is ook ja veur betoald…”)
Nee, de vrachtwagen loopt niet weg….
Het zijn de benen van de vrachtwagenchauffeur die een beetje netjes met zijn wagen naar huis wil, de laatste restjes borstelend verwijdert…
Weer zo’n indrukwekkend apparaat met knoppen, hendels, slangetjes etc. De bijsnijder…. De oude rand wordt gedegen bijgesneden, zodat de nieuwe laag er bijna naadloos tegenaan wordt gevlijd.
Ook hier uiterste concentratie bij de jonge berijder. Zo werkt een vakman!
Verkeersproblemen in de Langestraat, waar “even” geen doorkomen aan was. Asfaltauto, aanvoerauto van apparaten, geparkeerde auto’s: “Woar mout ik nou din laangs??!”
De bijsnijder bekeken vanaf de zuidkant, richting Noorderweg. Nee, met een rookmelder begin je hier niet zo veel….
Er staat niks in brand, maar verhitting is er wel….
De PostNL-besteller ongewild in het centrum van de belangstelling. Komt er net een grote grijper aanrijden, zet zij doodnuchter de postfiets in de gevarenzone: “Ja, ik moet mijn werk ook doen!”
©foto’s: jan blaauw, 18 oktober 2013: Canon EOS D400, Tamronlens 28-200
bloeiendonkruid 