De 95ste Vierdaagse van Nijmegen nadert met rasse schreden! Op de officixc3xable website wordt er digitaal afgeteld, nog ruim 9 dagen! Voor mij zijn er toch weer wat vervelende vraagtekens opgedoemd. Ineens zijn er herniaklachten die ik meer dan 40 jaar geleden voor het eerst had en die zich begin jaren negentig nog eens heel pijnlijk manifesteerden. Toen steeds aan de linkerkant van de rug met uitstraling naar het linkerbeen en nu waarachtig aan de rechterkant…. Voorlopig nog niet fnuikend, gelukkig! Training nu wat meer doseren, sommige oefeningen beter en vaker doen en onderschat ook de genezende handen van mijn vrouw niet….
 
Donderdag 7 juli jongstleden de laatste langere oefentocht. 's Morgens op tijd naar het oosten, naar het betonpad, de zon zien opkomen… De foto is niet helemaal gelukt, maar wel opmerkelijk! (Ik kon niet verder "onder de koe" komen om haar beter te doen afsteken tegen de hemelse achtergrond…)
 
Na het betonpad en de Spanjaardsdijk Noord richting Van Starkenborghkanaal en daar verder via het fietspad naar de brug bij Aduard. Sfeervol hier in beeld gebracht met tegenlicht, en fietser die zich naar werk haast…
 
De naamgeving van boten blijf ik boeiend vinden. Niet alleen van de binnenvaarders, ook van de plezierboten. Zoals hier: "My second wife"….. Gezien de twee verschillende vlaggen, een Nederlandse en een Zweedse, is er enige onduidelijkheid waar die tweede vrouw vandaan komt!
 
Nee, dit is die tweede vrouw niet… Dit is een van de blaarkoppen bij de boerderij bij "Harkema's kerkje". Het dier blijft onverstoorbaar herkauwen, trekt zich van zo'n onbeduidende fotograaf niets aan!
 
Een andere koe, in een van de weilanden langs de Jensemaweg. (We hebben de rust in Fransum bij het kerkje dus al achter de rug en zijn via de Piloersemaborg op de Jensemaweg beland). De koe vindt de hapjes in het weiland zelf niet zo smakelijk meer en kiest voor verser groen, onbelopen, aan de slootkant.
 
Een drietal soortgenoten bij de boerderij van de familie Gaaikema kijkt mij enigszins misprijzend aan, en nxc3¡… "Een tweebenig wezen met een pet op, en een rugzak! Vreemde wereld…."
 
Dat koeien echte kuddedieren zijn, blijkt enkele tellen later. Zo staan er drie koeien naar me te staren, zo verdringt een groot deel van de melkverstrekkers zich aan de slootkant. "Ik wil ook kijken, laat mij ook…"
VIa Frytum en Heereburen spoed ik me naar de picknicktafel bij de Oude Dijk voor de tweede rust. Toen langs de Balmahuisterweg en de N355 terug naar Noordhorn, naar huis. Vier uur en een kwartier onderweg, het moet voorlopig maar genoeg zijn…