VOETBAL, van jongsaf heeft die sport, dat spelletje, een rol gespeeld in mijn leven. (Nee, ik ga deze keer nixc3xa9t praten over het verzamelen van voetbalplaatjes, wie dubbele heeft en wil ruilen, die meldt zich maar…) Voordat ik 8 werd, was ik al regelmatig met Derkie de Boer (die polio had gehad, maar desondanks met aangepaste schoen mijn voetbalmaatje was) aan het ‘overschoppen’ op de Stichtingslaan in Midwolda. Die zijweg van de Schortinghuislaan liep dood en autoverkeer was er sowieso nog niet zo veel. Later op de Niesoordlaan bleef ik een balletje trappen hxc3xa9xc3xa9rlijk vinden, met Freddy Ufkes of Otto van der Holt. We gingen ook wel naar het gemeentelijk sportterrein aan de Mennistenlaan, achter door ‘de bosjes’, dan zag toezichthouder Pijning ons niet (dachten we…) Vaak was Tonnie Baas erbij,  de ‘christelijke’ Tonnie, die niet zo ver van ons af woonde. (De openbare Tonnie woonde aan de Zwarte Weg, zuidelijker).
Ik bedoel maar, het voetballen beoefende ik ‘gepassioneerd’, het werd een hartstocht, al moet je ook je hoofd erbij houden, anders gaat het mis. (En het is meermalen mis gegaan….)
Hoe kom ik hierop? Drie aandachtspunten, om het hoofd erbij te houden:
A. De zeperd van FC Groningen in Almelo tegen Heracles, onvoorstelbaar, maar desondanks keihard waar. Daar ben ik een etmaal doodziek van… ("Wat mekaaiert die?’) Toch ben ik blij met een man als Ron Jans die bovenal zegt dat "we" eerst de hand in eigen boezem moeten steken voor we met het bekende vingertje naar de scheids wijzen. En gelijk heeft Jans, gelukkig. De pijnlijke laatste-moment-nederlaag hadden de groenwitten vooral aan zichzelf te wijten. Soms zit het mee, soms zit het tegen… Het laatste dus, dxc3xa9ze keer. (Maar nog niet zo heel lang geleden speelde de FC een thuiswedstrijd tegen Vitesse, stond op een zeker moment verdiend achter met 1-3, maar wist op miraculeuze wijze die stand om te buigen in 4-3. Toxc3xa9n zat het mee, zo gaat dat, in de voetbalsport. Prachtig!

B. Een interview met Feyenoordverdediger Kevin Hofland in het 0-euro-blad ‘Spits‘ trok dinsdag jongstleden mijn aandacht. De brave Kevin, eens een stoere verdediger die Oranjewaardig leek, naar Vfl Wolfsburg ging (voor de centjes) en terugkwam in Nederland ‘om Feyenoord sportief te redden, wordt gepresenteerd als lijstduwer van de VVD in het Limburgse Brunssum, waar hij blijkbaar als inwoner staat ingeschreven. Een VVD’er op de loonlijst bij de werkersclub van "Geen woorden maar daden", er is veel mogelijk in Nederland… En dan toch maar afgeven op de hoge belastingen voor de veelverdieners en op al die lui die ons land binnenkomen en ‘van mijn centen profiteren"…. Hou ‘m maar op de bank, daar in Rotterdam, plak ‘m desnoods vast! Kortzichtigheid is er al genoeg in politiek Nederland…
C. Een verademing vergeleken bij zo’n geldpakker als Hofland is iemand als Ruud Gullit, momenteel dus de aanvoerder van het promotieteam dat het WK Voetbal in 2018 naar Nederland en Belgixc3xab dient te halen. Of het lukt, is lang niet zeker, maar ze hadden voor deze job wel een beroerdere ‘president’ kunnen kiezen. Aanstekelijk enthousiast, met veel kennis van zaken (xc3xa9n van mensen!), niet alles vertalend naar "Hoe vermeerder ik mijn eigen inkomen…" Gullit c.s., succes!